مپگرد

ورزش اسکی معمولا به عنوان تفریح قشر مرفه شناخته می شود، اما پیست های اسکی ایران برای لذت همه مردم از برف زمستانی، امکانات کافی برای آموزش و خوش گذرانی و اقامت کوتاه مدت دارند. این ورزش مفرح و هیجان انگیز می تواند برای تمام اعضای خانواده جالب باشد و خاطره ای به یاد ماندنی بسازد. در خیلی از کشورهای دنیا با ساختن پیست های مصنوعی و با دریافت هزینه های گزاف، این امکانات را در اختیار گردشگران قرار می دهند، حیف است با وجود این همه پیست اسکی در ایران زیبایمان، این تجربه شیرین را از دست بدهیم. با مپگرد همراه باشید تا با پیست های اسکی ایران آشنا شوید و بتوانید در نزدیکترین پیست اسکی محل زندگیتان این ورزش لذت بخش را تجربه کنید. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: 12 پیست برتر اسکی در 10 کشور همسایه ایران [/yt_blockquote]   1) پیست اسکی دیزین، تهران دیزین مهم‌ترین پیست اسکی ایران و معتبرترین پیست اسکی در کل خاورمیانه به شمار می رود که در شمال تهران قرار گرفته و اولین پیست اسکی ایران است که از طرف فدراسیون جهانی اسکی برای برگزاری مسابقات رسمی معتبر شناخته شد و عنوان بین‌المللی به خود گرفت.  هتل دیزین در پیست اسکی دیزین ویدیوی 360 درجه از پیست اسکی دیزین {source}<iframe src=”https://www.360cities.net/embed_iframe/iran-tehran-dizin-ski-skiing-ressorts-alborz-04″ width=”770″ height=”400″ frameborder=”0″ bgcolor=”#000000″ target=”_blank” allowfullscreen webkitallowfullscreen mozallowfullscreen></iframe>{/source}   2) پیست اسکی شمشک، تهران شمشک بعد از دیزین، دومین پیست اسکی بزرگ ایران است. این پیست در 57 کیلومتری شمال شرق تهران قرار گرفته و برای رسیدن به آن می توان از مسیرهای لشکرک، زردبند و کرج، گچسر (فقط در فصل تابستان) استفاده کرد. هتلی در پیست اسکی شمشک ویدیوی 360 درجه از پیست اسکی شمشک {source}<iframe src=”https://www.360cities.net/embed_iframe/iran-tehran-shemshak-ski-skiing-ressorts-03″ width=”770″ height=”400″ frameborder=”0″ bgcolor=”#000000″ target=”_blank” allowfullscreen webkitallowfullscreen mozallowfullscreen></iframe>{/source}   3) پیست اسکی توچال، تهران توچال نزدیک ترین و شلوغ ترین پیست تهران است که در پایان خیابان ولنجک  قرار دارد. این پیست 3 خط تله‌کابین، سه خط تله‌سیژ و یک خط تله اسکی دارد که روی هم رفته طول آنها به 7500 متر می رسد و با طولانی ترین تله کابین های دنیا رقابت می کند. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: با مجموعه گردشگری توچال | یکی از طولانی ترین خطوط تله کابین پیوسته جهان بیشتر آشنا شوید [/yt_blockquote]     ویدیوی 360 درجه از پیست اسکی توچال {source}<iframe src=”https://www.360cities.net/embed_iframe/snow-tochal-skiing-area-tehran-iran” width=”770″ height=”400″ frameborder=”0″ bgcolor=”#000000″ target=”_blank” allowfullscreen webkitallowfullscreen mozallowfullscreen></iframe>{/source}   4) پیست اسکی آبعلی، تهران پیست اسکی آبعلی قدیمی‌ترین پیست اسکی ایران است که در نزدیکی شهر آبعلی، در 75 کیلومتری تهران و در جاده هراز قرار گرفته است. آبعلی 5 پیست اسکی‌ دارد که در هر کدام از آن‌ها امکاناتی مثل تله‌کابین و تله‌اسکی به چشم می خورد.   ویدیوی 360 درجه از پیست اسکی آبعلی {source}<iframe src=”https://www.360cities.net/embed_iframe/abaali-ski-resort-iran” width=”770″ height=”400″ frameborder=”0″ bgcolor=”#000000″ target=”_blank” allowfullscreen webkitallowfullscreen mozallowfullscreen></iframe>{/source}   5) پیست اسکی پولاد کف، سپیدان پیست اسکی پولادکف یا سپیدان نام یکی از پیست های اسکی ایران است که در استان فارس، 5 كیلومتری شهرستان سپیدان (در نزدیکی شیراز) قرار دارد. در این پیست تجهیزاتی مثل بالابر، تله کابین و موتور برقی وجود دارد و فضایی خانوادگی در آن حاکم است. در نزدیکی پیست اسکی پولادکف، پیست اسکی کوچکتری هم وجود دارد که به نام پیست اسکی سپیدان شناخته می شود و به صورت 4 فصل فعالیت می کند.   6) پیست اسکی خوشاکو، ارومیه پیست اسکی خوشاکو در 30 کیلومتری غرب ارومیه در منطقه راژان قرار دارد. جایی در کوه های پرشیب ارومیه که همراه با تجهیزات ویژه اسکی و پوشش گیاهی مناسب می تواند به عنوان پیست اسکی روی برف و روی چمن در فصل های مختلف سال مورد استفاده قرار گیرد.   7) پیست اسکی کاکان، یاسوج برای اسکی در پیست اسکی کاکان یاسوج باید به دامنه‌های زاگرس و قله دنا، در 18 کیلومتری یاسوج سفر کنید. در این پیست تله‌اسکی بشقابی به عنوان دستگاه بالابر استفاده می شود و تسهیلاتی مثل خوابگاه و رستوران وجود دارد. بهترین زمان اسکی در این پیست از اوایل دی‌ماه تا اواخر اسفندماه است که عمق برف حتی تا 3.5 متر می رسد.   [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: برترین مقاصد ایران برای سفر در فصل زمستان [/yt_blockquote]   8) پیست اسکی بیجار، کردستان پیست اسکی بیجار در استان کردستان هم یکی دیگر از پیست هایی است که می توانید روی آن برای یک سفر زمستانی فکر کنید. پیست اسکی نسار بیجار روی دامنه کوه نسار در بیجار استان کردستان قرار دارد و یکی از پنج تفریح گاه مهم این استان به شمار می رود که تجهیزاتی مثل تله کابین، تله سیژ، پارکینگ عمومی، هتل و رستوران در آن به چشم می خورد.   9) پیست اسکی کوهرنگ، چلگرد، شهرکرد پیست اسکی چلگرد در 85 کیلومتری شهرستان شهرکرد یکی دیگر از پیست هایی است که از همین روزها تا پایان اسفند ماه می توانید از آن استفاده کنید. این پیست 800 متر طول دارد و هوای آن در بیشتر روزهای زمستان آفتابی است. دسترسی به این پیست از منطقه زاگرس امکان پذیر است و 20 تا 30 هزار نفر می توانند در هر سال، از آن استفاده کنند.   10) پیست اسکی سهند، تبریز پیست اسکی سهند را باید در 39 کیلومتری جنوب شرقی شهر تبریز ببینید که حدود 40 دقیقه از این شهر دورتر است. این پیست که این روزها در حال تجهیز است، به زودی دارای 12دستگاه بالابر، دو هتل پنج ستاره و سه ستاره، مجموعه های آپارتمانی، ویلایی و اماکن ورزشی خواهد شد.   11) پیست اسکی فریدونشهر، اصفهان این پیست در 3 کیلومتری فریدون‌شهر استان اصفهان و در دامنه کوه تسیخه قرار گرفته و مرتفع‌ترین پیست اسکی ایران است. زمان بازدید  از این پیست از پاییز تا اواخر فروردین ماه است.   12) پیست اسکی آلوارس، سرعین، اردبیل پیست اسکی آلوارس در دامنه زیبای کوه سبلان، از نظر وسعت بزرگترین پیست اسکی ایران است در فاصله 24 کیلومتری سرعین و 12 کیلومتری روستای آلوارس قرار گرفته. چون این پیست در ارتفاع 3200 متری از سطح دریا قرار دارد، بخاطر بارندگی برف زیاد در طول پاییز و زمستان و دیر آب شدن آن، حدود 6 تا 8 ماه می تواند مورد استفاده قرار گیرد.   13) پیست اسکی تاریک دره، همدان

سفر به کشور های آمریکایی برای ما سختی های خاص خود را دارد. طولانی بودن زمان پرواز، هزینه های بالا و اجازه ورود، از مشکلاتی هستند که باعث می شوند کمتر به سفرهای آمریکایی فکر کنیم. اما در کنار همه این مشکلات کشورهای آمریکایی هر کدام با فرهنگ چند ملیتی خود از جذاب ترین مقاصد گردشگری و سفر به شمار می آیند. به خصوص در روز های نزدیک به سال نو که مراسم بزرگ بعضی از آن ها شما را شگفت زده می کند. پس اگر به دنبال مقصدی هیجان انگیز در روزهای شروع سال نو میلادی می گردید، حتما این کشورها را در نظر داشته باشید. با مپگرد همراه باشید.  [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: درباره فلسفه و آیین کریسمس بیشتر بدانید [/yt_blockquote]   جشن ها و مراسم سال نو در برزیل (Brazil) روز سال نو بین برزیلی ها به نام “آنو نووه (Ano Nove)” به معنای سال جدید یا “رویلیون (Revillon)” به معنای جشن معروف است. برزیل (Brazil) که در نیمکره جنوبی کره زمین قرار گرفته است، کریسمس را همیشه در تابستان تجربه می کند و دقیقا مناسب همه کسانی است که عاشق خوش گذرانی هستند. جدا از تعداد زیادی مهمانی پرهیجان، آتش بازی ای که از نیمه شب شروع می شود واقعا دیدنی و حیرت آور است.   در روزهای نزدیک سال نو، هوای برزیل (Brazil) نسبتا گرم است و به همین دلیل در شب شروع سال نو مردم ترجیح می دهند همراه دوستان و خانواده خود به ساحل بروند و در آن جا وقت بگذرانند. در بین آن ها این باور وجود دارد که روشن کردن شمع روی شن های ساحل، انداختن گل های سفید در دریا، تشکر کردن از لِمانیا (Lemanja – Goddess of Sea) و پریدن از روی هفت موج در حالی که برای سال بعد خود آرزو می کنند، همه باعث خوش شانسی و خوش بختی فرد در سال آینده می شود.   تمام بعد از ظهر روز قبل از شروع سال نو، صرف پایکوبی و جشن گرفتن می شود. یکی از معروف ترین مکان هایی که می توان شب سال نو را در آن گذراند، ساحل کوپاکابانا (Copacabana) است که مسافران از سرتاسر دنیا به آن نقطه می آیند تا مراسم سال نو را آن طور که باید به جشن و شادی بگذرانند. در تمام شب این ساحل با انواع نورها روشن می ماند. غیر از کوپاکابانا (Copacabana) تقریبا همه فضاهای دیگر در برزیل، کوچه ها و ساختمان ها، با چراغ های متنوع روشن می شوند. بخش دیگری از فرهنگ برزیلی این است که جدا از آتش بازی ای که عمومی است، هر کس ترقه های نورانی هم داشته باشد و همین باعث می شود که هر محله هم برای خود آتش بازی داشته باشد.   رسم مهمانی های برزیلی در سال نو در شب سال نو همه کلوپ ها، سالن های رقص، رستوران ها و بار ها پر از آدم است. علاوه بر این در شهرهای اصلی تر برزیل (Brazil) تعداد زیادی کنسرت، اجرای موسیقی و نمایش زنده هم برگزار می شود. پرهیجان ترین مهمانی ای که می توان در برزیل (Brazil) پیدا کرد احتمالا در شهر ریو دو ژانیرو (Rio de Janeiro) اتفاق می افتد.   یکی دیگر از بخش های مهم شب سال نو در برزیل (Brazil)، کارناوال برزیلی سال نو (New year’s Brazilian Carnival) است که در آن تعداد زیادی از مردم در حالی که لباس های رنگی و تجملی پوشیده اند در خیابان ها راه می روند و از خیابان های مختلف عبور می کنند، آواز می خوانند و برای مردم دیگر آرزوهای سال نو می کنند. مرحله بعد هم رقص سامبا (Samba) است که در طول همین کارناوال اجرا می شود و بقیه مردم را هم به رقص می آورد.   سنت های شب سال نو در برزیل (Brazil) برزیل (Brazil) هم مثل تمام کشور ها در سال نو آیین و سنت های خاص خود را دارد که هر کدام به نوعی نمادی از جنبه های مثبت در سال آینده هستند. یکی از این سنت ها پوشیدن لباس زیر نو با رنگ های خاص است. هر رنگی نشانه یک چیز است. مثلا رنگ سبز برای سلامتی است و سفید برای صلح و آرامش، رنگ زرد نشانه ثروت است، صورتی برای عشق و بنفش برای الهام جدید است. جدا از این در شب سال نو همه مردم لیاس سفید نو می پوشند که برای آن ها مفهوم موفقیت در سال آینده را دارد.   در برزیل شام سال نو شامل عدس، ماهی و خوک می شود. عدس را به عنوان نمادی از پول فراوان و ماهی و خوک نشانه ای از پیشرفت در زندگی است در حالی که آن ها خوردن پرندگان یا خرچنگ را مناسب این روز نمی دانند و معتقدند باعث پسرفت در زندگی سال جدید می شود. خوردن هفت دانه انگور و نگه داشتن هسته آن در جیب هم برای یک برزیلی به معنای همراه داشتن پول کافی در سال جدید است.   جشن ها و مراسم سال نو در آرژانتین (Argentina) آرژانتین (Argentina) که دومین کشور بزرگ امریکا جنوبی (South America) است، سرزمینی به شمار می آید که در آن مردم ترجیح می دهند به شدت آداب و رسوم و سنت های این کشور را یا به عبارت دقیق تر اعتقادات کاتولیک رومی رعایت کنند. آرژانتین (Argentina) برای انتقال این آداب و رسوم از نسلی به نسل دیگر، از تاریخ بسیار درازی تلاش کرده است. در واقع هر کس می تواند این موضوع را در جشن های مختلف این کشور حس کند. جشن سال نو هم در این مورد استثنا نیست. در آرژانتین سال نو در روز یک ژانویه جشن گرفته می شود و در بین خودشان به نام “آنو نوئِوه (‘Ano Nuevo)” خوانده می شود. این روز در آرژانتین از تعطیلات عمومی به شمار می آید.   به طور سنتی، جشن های سال نو در آرژانتین شامل خوردن شام در حضور دوستان نزدیک و اعضای خانواده است. یکی از غذا هایی که به طور سنتی در شب سال نو سرو می شود، “پان دولچه د تورون (Pan Dulce de Turron)” است. که غذاییی اصالتا ایتالیاییست و چیزی بین نوقای سفید و نان شیرین است.   ترقه آتش زدن بخش مهم دیگری از آن

جشنواره معروف یی پِنگ (Yi Peng) و لوی کراتونگ (Loy Krathong) نمایشی جادویی است که هزاران نفر از مردم برای فرستادن خوم لوی (khom loi) یا همان فانوس های روشن به آسمان شب دور هم جمع می ‌شوند تا آن را برپا کنند. قبل از این صحنه‌ تماشایی فوق العاده، برنامه های شاد و آرامش بخشی توسط راهب ها اجرا می شود که می توان به خواندن سرودهایی خاص روی صحنه اشاره کرد. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] حتما بخوانید: برترین جاذبه های گردشگری جزیره پوکت تایلند (Phuket Island) [/yt_blockquote]     فستیوال فانوس چطور برگزار می شود؟ در این مراسم تایلندی (Thai)، شرکت کنندگان، کراتونگ ها (krathong) (قایق های کوچک شناور ساخته شده از ساقه‌ موز و تزیین شده با دود، گل و شمع) را در رودخانه یا برکه ها رها می کنند که منظره‌ تاثیرگذار آن را کمتر می‌توان در نقاط دیگر جهان یافت. کراتونگ ها (krathong) یا همان قایق های کوچک شناور قایق های کوچک شناور ساخته شده از ساقه‌ موز و تزیین شده با دود، گل و شمع رها کردن کراتونگ ها (krathong) در رودخانه   در فستیوال فانوس شما چیزهای زیادی می بینید مثل اجرای موسیقی، ملکه‌ زیبایی، رقص های سنتی، مسابقات ساخت فانوس و آتش بازی و غذاهای زیادی که برای خوردن وجود دارد. از آن جایی که جشنواره فانوس یی پنگ (Yi Peng Lantern Festival) یک امر معنوی به حساب می آید، باستانی و مقدس بوده و شما را به آغازی نو دعوت می کند. ملکه‌ زیبایی در فستیوال فانوس ساخت فانوس در جشنواره فانوس تایلند غذاها در فستیوال فانوس   مفهوم یی پنگ (Yi Peng) و لوی کراتونگ (Loy Krathong) ریشه جشنواره‌ نور یی پنگ (Yi Peng) و لوی کراتونگ (Loy Krathong) به سنت های براهمایی برمی گردد. اما بودایی ها بعدها آن را به راهی برای احترام به شاهزاده سیدارتا گوتاما (Prince Siddhartha Gautama) – بودا تبدیل کردند.   برای بودایی ها، شرکت در این جشن اهمیت زیادی دارد چرا که به آن به عنوان زمانی برای بازتاب و خروج انرژی های منفی انسان نگاه می کنند. شعله های آتش و چراغ سوسو کنان، در فستیوال فانوس یی پنگ (Yi Peng) نماد ستایش بوداست، عده ای هم آن را نمادی برای احترام به خدای آب هندو، فرا مائی خونخا (Phra Mae Khongkha) می دانند.   نظر شرکت کنندگان درباره فستیوال فانوس (Yi Peng) یکی از شرکت کنندگان از تجربه های دیدنی و جذاب خود در وبلاگش می نویسد: “در جشنواره فانوس خیلی زود فضای تاریک که وجود داشت با چیزهای شگفت انگیزی پر شد که تا به حال ندیده بودم. من با افسوس به عکس هایی که دو سال پیش از این مراسم گرفته بودم نگاه می کنم، حضور در آنجا صد برابر بهتر از هر عکسی است. شور و هیجان و شادی آن وصف ناپذیر بود. سوسوی درخشش ده ها هزار فانوس معلق در آسمان در چهره تماشاچیان دیده می شد… این مراسم کاملا جادویی بود.” [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: راهنمای کامل اخذ ویزای تایلند و مدارک مورد نیاز [/yt_blockquote]   فانوس های جشنواره فانوس به کجا می روند؟ از آن جایی که فانوس هایی که بالا می روند باید پایین هم بیایند، مواد سوختنی این فانوس ها حدودا 10 دقیقه می سوزند و بعد فانوس ها در محلی نزدیک به همان جایی که بالا رفته‌اند، به آرامی به زمین برمی گردند، جالب اینجاست که عملیات پاکسازی گسترده‌ای بعد از آن انجام می شود. خوشبختانه، اکثر فانوس ها از کاغذ خاصی ساخته شده، که می تواند غذای حیوانات گیاه خوار شود و یا بعد از چند باران تجزیه شود. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] حتما بخوانید: دیدنی های و جاذبه های گردشگری تایلند را بشناید [/yt_blockquote]   کجا و چه زمانی می توان به فستیوال فانوس یی پنگ (Yi Peng) و لوی کراتونگ (Loy Krathong) رفت؟ بزرگ ترین جشنواره یی پنگ (Yi Peng) در نزدیک شمال شهر تایلندی چیانگ مای (Chiang Mai) برپا می شود. چون این شهر پایتخت باستانی پادشاهی سابق لانا (Lanna) بوده که سرچشمه یی پنگ (Yi Peng) است. دانشگاه مائیجو (MaeJo University)، در خارج چیانگ مای (Chiang Mai)، جایی است که بزرگترین مراسم جشنواره فانوس در آن برگزار می شود تا آتش فانوس ها باعث نا امنی فضای متراکم شهری نشوند. در این جشنواره مترجم هایی هم برای توریست ها وجود دارند که در ازای چند دلار، جشن و مراسم را برای مردم توضیح می دهند. در منطقه‌ سانسای چیانگ مای (Chiang Mai’s Sansai)، در نزدیکی بنای یادبود سه پادشاه (Three Kings Monument) و تاپائی گیت (Thapae Gate) با تزئیناتی آراسته و در شهر قدیمی (Old Town)، معابد و خانه های تزئین شده با گل و گیاه، شمع و فانوس، کل این منطقه را به محلی شگفت انگیز تبدیل کرده است. به جز چیانگ مای (Chiang Mai)، جشنواره فانوس لوی کراتونگ (Loy Krathong) به طور همزمان در سراسر تایلند (Thailand) و کشورهای اطراف آن برگزار می شود. ممکن است شما هم مثل بیشتر مسافران نگران پیدا کردن بهترین جا برای دیدن فانوس ها باشید اما نگران نباشید! هرجا که آب هست این مراسم زیبا هم وجود دارد. هر دریاچه، رودخانه، تالاب و چشمه محل خوبی برای به هوا فرستادن فانوس و احترام به بودا است.   توصیه مپگرد برای شرکت در فستیوال فانوس اگر نمی دانید چه کارهایی باید انجام دهید، بهترین کار این است که به دنبال راهنمایی های یک راهب بروید. اگر یک کراتونگ (فانوس آسمانی) به آب می اندازید، مطمئن شوید که از مواد طبیعی ساخته شده باشد (معمولا مواد گیاهی یا نان) و فومی یا پلاستیکی نباشند که تجزیه نشدنی است و در نهایت باعث آلودگی می شود. یادتان نرود حتما موقع رها کردن قایق یا فانوس آرزو کنید!   [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] حتما بخوانید: فستیوال های معروف جهان [/yt_blockquote]

مجموعه گنجعلی خان که در پهناورترین استان ایران یعنی کرمان قرار دارد و ساخت آن از سال 1005  تا 1029 قمری طول کشیده است، شامل میدانی است در وسط شهر قدیم کرمان که در اطراف آن بازار، حمام، کاروانسرا، آب انبار، مسجد و ضرابخانه قرار گرقته است. در یک طرف میدان، حجره های تجاری قرار دارد و در سه طرف دیگر آن، بازار بزرگ کرمان که طولانی ترین راسته بازار ایران است.   قسمت های مختلف مجموعه گنجعلی خان ضرابخانه در شمال، حمام گنجعلی خان در جنوب، کاروانسرا و مدرسه در شرق و آب انبار در غرب این میدان قرار دارد. این میدان مثل میدان نقش جهان اصفهان و میدان امیر چخماق یزد، در اطراف خود آثار و بناهای تاریخی و ارزشمندی دارد. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: میدان نقش جهان (میدان امام) اصفهان [/yt_blockquote]     بازار بزرگ کرمان بازار بزرگ کرمان از 20 بازار کوچک و فرعی تشکیل شده است که هر کدام از این بازارها در زمان یکی از فرمانروایان این شهر ساخته شده است.   در دو طرف بازار بزرگ کرمان، دروازه ارگ و دروازه مسجد قرار گرفته است و بازار کرمان از میدان ارگ شروع شده و به میدان مشتاقیه ختم می شود که طولانی ترین راسته بازار ایران است. طول بازار 3 کیلومتر بوده و حمام و ضرابخانه و آب انبار را در خود جای داده است.   گردشگرانی که به این بازار می آیند می توانند از صنایع دستی و کارهای مسی و  انواع سوغاتی های کرمانی از جمله کلمپه، زیره، حنا، پسته، روغن جوشان (نوعی نان محلی که در روغن محلی می جوشانند) دیدن و یا خرید کنند.   [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: سوغات و صنایع دستی کرمان [/yt_blockquote]     حمام گنجعلی خان حمام گنجعلی خان در ضلع جنوبی میدان، در میانه بازار بزرگ کرمان قرار دارد و در حال حاضر موزه مردم شناسی کرمان است و هر روز به جز ایام تعطیل باز است. سازنده این بنای تاریخی که تا 60 سال پیش مورد استفاده مردم بوده است سلطان محمد معمار یزدی است.   از جمله دیدنی های حمام گنجعلی خان می توان به تخته سنگ زمان اشاره کرد که یکپارچه و سرخ رنگ است و با تابش نور خورشید بر آن و انعکاسش روی دیوار، کسانی که در حمام بودند می توانستند زمان را تخمین بزنند. همینطور مجسمه های ساخته شده از جنس موم که انسان هایی را در حال نماز خواندن، حمام کردن، کیسه کشیدن و دلاکی نشان می دهند. این آثار توسط دانشکده هنرهای زیبای تهران ساخته شده اند.   حمام گنجعلی خان تزئینات سنگی، گچکاری، مقرنس کاری و کاشی کاری های زیبایی دارد. گچبری و نقاشی های سردر ورودی حمام به دو قسمت تقسیم شده اند. قسمت بالایی مربوط به دوره صفویه و قسمت پایین آن مربوط به دوره قاجار است که بر روی تزئینات صفوی انجام گرفته است.   کاروانسراهای مجموعه گنجعلی خان در اطراف حمام گنجعلی خان چند کاروانسرا وجود دارد، از جمله کاروانسرای هندوها، کاروانسرای وکیل، کاروانسرای جر و کاروانسرای چهارسوق. دور تا دور میدان گنجعلی خان 4 مسجد وجود دارد که در حال حاضر 3 عدد از آنها پابرجاست. زیباترین آنها در سمت راست میدان و نزدیک کاروانسراست و به موزه هنرهای تزئینی کرمان تبدیل شده و در آن نماز برگزار نمی شود.     آب انبار مجموعه گنجعلی خان آب انبار در ضلع غربی میدان گنجعلی خان قرار دارد که به شربت خانه هم معروف بوده و آب شرب شهر و کسبه را تامین می کرده است. تاریخ ساخت آن 1029 هجری قمری است و به دستور علیمردانخان پسر گنجعلی خان ساخته شده است.   مسجد گنجعلی خان مسجد گنجعلی خان در ضلع شرقی میدان قرار دارد و در سال 1007 هجری قمری ساخته شده است. این مسجد نقوش، رواق ها، کتیبه ها، گچبری ها، کاشی های معرق، نقوش اسلیمی و خطوط ثلث زیبایی دارد. کاشی کاری های مسجد گنجعلی خان سقف مسجد گنجعلی خان   ضرابخانه مجموعه گنجعلی خان ضرابخانه مجموعه گنجعلی خان در شمال میدان قرار دارد و در اواخر دوره حکومت گنجعلی خان ساخته شده و محل ضرب سکه و مسکوکات طلا و نقره دولتی بوده است. این مکان در حال حاضر موزه سکه از دوران اشکانیان تا پهلوی است. {tweetme}بازار بزرگ کرمان طولانی ترین راسته بازار ایران است{/tweetme} {mymaplocation id=74,82,76,75,77,78,79,81,80 width=100% height=400px zoom=15 type=google }

تصمیم گرفته بودم این هفته خونه باشم و سفر نرم. اما اتفاقاتی برام افتاد که یکهو وسایلمو جمع کردم و تصمیم گرفتم تنها بزنم به جاده! بچه ها برنامه های مختلفی داشتن که دعوتم کردن اما به همشون گفتم این سری رو می خوام تنها برم تا خیلی چیزارو به خیلی ها از جمله خودم ثابت کنم. می خواستم تنها باشم اما یه جورایی توفیق اجباری شد که اتفاقی با دو تا از بچه هایی که از تبریز راهی تهران بودن هم مسیر شدم. احمد رو قبلا تو تبریز دیده بودم اما حسام رو اولین بار بود می دیدم. هوا عجیب غریب بود. سوار ماشین که می شدیم هوا صاف می شد و پیاده که می شدیم طوفان و تگرگ شروع می شد. سوار یه پاترول شدیم که از عوارضی زنجان رد می شد و مارو تا خرمدره رسوند. آقا محمد خودش از بچه های آفرود اون منطقه بود و کاملا با سبک سفر آشنایی داشت. وقتی رسیدیم خرمدره وسط راه پیاده شدیم و منتظر ماشین بعدی شدیم. چه جای بدی بود و چه هوایی! جاده خلوت بود. جاده خلوت … خبری از ماشین نبود. تک و توک هم اگه ماشینی میومد با سرعت رد میشد و فقط بهمون لبخند می زد. گفتم: عجیبه! من تا حالا بیشتر از ده دقیقه علاف ماشین نشدم. احمد هم گفت: “منم تو بدترین شرایط نیم ساعت منتظر ماشین شدم.” حسام خنده ای کرد و گفت: “ولی من تو گرجستان رکورد سه و نیم ساعت علافی رو هم داشتم!!!” با احمد نگاه همزمانی بهش کردیم و احمد گفت: “پس نحسی تو مارو گرفته! و الا من خیلی ماشین خورم خوبه…” سریع گفتم: “منم همینطور! حسام زووود از ما فاصله بگیر.” حسامم مثل پسرای خوب رفت و کنار گارد ریلها وایساد. ولی از همونجا کلی حرف میزد و انرژی میداد… ازین انرژیهایی که اون شخصیت “من می دونستم” تو کارتن گالیور می داد. هی میگفت: “آقا میانگین تایم علافی هر سه مون رو در نظر بگیریم حدودا یک و نیم ساعت اینجا علافیما …” و ما چپ چپ نگاهش می کردیم و دهن کجی می کردیم. نمی دونم قبلا هم گفتم یا نه ولی به قول یه دوستی وقتی جاده زیاد منتظرت بذاره حتما یه چیز خوب برات تو چنته داره… نمیدونم چقدر منتظر موندیم. ولی یکهو دیدیم یکی از این ماشین کاروانای قدیمی داره میاد سمتمون. با خودم گفتم: خب اینم مث بقیه ماشینا الان لبخندی می زنه و میره. ماشین شون… مصرف سوختش گازوییل بود که خودشون به آلمانی می گفتن دیزل! ولی با کمال تعجب دیدیم دو تا پسر موبور اروپایی توش هستن که چند قدم جلو تر از ما نگه داشتن. احمد رفت جلو و باهاشون خوش و بشی کرد. پرسیدن: هیچهایکرید؟ با خنده و ذوق گفتیم آره! -اوکی پس بیاید بالا! باورم نمی شد تو اون هوای بد و اون جاده خلوت، تو کشور خودم دو تا اروپایی برامون ماشین نگه داشتن … هر دو آلمانی بودن. داخل ماشینشون به قدری تمیز و مرتب بود و کف ماشین یه زیرانداز خیلی تمیز پهن بود که اون لحظه یه سوال فوق ایرانی ازشون پرسیدم و بعدش که فکر کردم خودم خندم گرفت از سوالم. -اینجا خیلی تمیزه، با کفش بیام تو؟ – آره، البته! کاروانشون مثل یه خونه کامل بود و  همه چی توش داشتن. از صندلی هایی که تبدیل به تخت می شد تا میز با چند تا کشو و اجاق گاز رومیزی و … اسم راننده جولین بود و بغل دستیش روبن. هر دوشون انقد خوشتیپ بودن که ذهنیتمو نسبت به آلمانیها عوض کردن. یکی در میون به احمد و حسام می گفتم: -بچه ها اینا چقد خوشتیپ و کیوت هستن! -باشه بابا … چشمت گرفته ها! -معلومه که گرفته! آخه آلمانیم انقد خوشتیپ!؟ -معلومه که خوشتیپن! فلان فوتبالیست و بازیگرو مگه ندیدی؟ -من فکر می کردم اوج خوشتیپشون میشاییل بالاک باشه! از چپ: احمد،من، روبن، حسام، جولین، پمپ بنزین حوالی قزوین اینا یه قسمتی از مکالمه من با احمد و حسام بود. خوبیش این بود که هر پنج تامون انگلیسی می دونستیم. مخصوصا احمد که انگلیسیش از همه ما کاملتر بود و اصلا به مشکل بر نخوردیم! همش بیست و یک سالشون بود و با ماشینشون داشتن کل دنیا رو می گشتن. چهار روز بود که از سمت تبریز وارد ایران شده بودن و بعد ایرانگردی قرار بود برن پاکستان. روبن بهم گفت: “برامون عجیب بود که تو رو با این تیپ دیدیم. بدون روسری! مگه تو ایران اجازه دارین اینجوری باشین. خیلی کنجکاو شدیم که نگه داریم و بپرسیم ازتون، پلیسا کاری باهاتون ندارن؟…” راست می گفتن! کنار جاده که بودم شالم از سرم افتاده بود رو گردنم و منم اهمیتی نداده بودم. گفتم: “خب پلیس بزرگراه معمولا کاری به این مسایل نداره. اینجام چون خلوت بود من موباز بودم اما اگه پلیس ببینم شالمو سر می کنم.” از پلیس ایران خیلی می ترسیدن. ذهنیتشون نسبت به ایران و پلیساش اون چیزی بود که تو تمام دنیا داشت تبلیغ می شد. سعی کردیم بهشون توضیح بدیم که تا جرمی مرتکب نشدین دلیلی نداره از پلیس ایران بترسین مخصوصا اگه پلیسا بدونن خارجی هستین کلی باهاتون مهربونی می کنن. موهای جولین خیلی خوشگل بود و من همش موهاشو می کشیدم، می گفت: حالا کجاشو دیدی؟ موهام خیلی بلندتر ازینا بود جولین که حواسش به رانندگی بود ،کم حرف می زد اما روبن با توجه به آلمانی بودنش خونگرم و باحال بود! خیلی به ادا و اطوارای ما دقت می کرد و سعی می کرد انجامشون بده. احمد یه جا بند نبود. با هر موزیکی که میزاشتن می رقصید و من و حسام و روبن رو هم مجبور می کرد باهاش همراهی کنیم. بشکن زدنهای روبن عالی بود. رسیدیم دم عوارضی قزوین. بهمون گفتن تا اینجا تو هیچ عوارضی ازمون پول نگرفتن. احمد بهم گفت: یه دیقه ساکت باش فک کنن هممون خارجی هستیم و باز پول نگیرن. گفتم: نگا کن! حالا اگه ما تو آلمان بودیم ازمون دوبل می گرفتن. جالبیش اینه که تو عوارضی قزوین ازشون پول گرفتن و کلی خندیدیم. چیزی که براشون خیلی جالب بود اینکه تو ایران مردم خیلی خونگرمن و حتی اگه کمک نخوای سعی می کنن کمکت کنن و به خاطر آدرس نشون

در این مقاله می خواهیم بهترین روش برای بستن چمدان سفر را بررسی کنیم. بعضی‌ها می گویند شما باید لباس‌ها را به شکل استوانه ای (لول کردن) جمع کنید. بعضی پیشنهاد می دهند که آنها را تا کنید. مثل کارهای دستی که با کاغذ در اوریگامی ژاپنی انجام می‌دهیم. بعضی ها بسته بندی مثل بقچه  را توصیه می کنند. تعدادی از مردم از ابزارهای خاص این کار استفاده می‌کنند، مثل مکعب‌های بسته بندی یا کیف‌های فشرده‌ساز. سفر اخیری که داشتم به من این فرصت را داد که بسته بندی های مختلف را امتحان کنم و بهترین و کاربردی ترینشان را انتخاب کنم و در مپگرد برای شما بنویسم. من خودم راهی سازمان یافته و تا حدودی کارآمد را در نظر گرفتم. هدفم این بود وسایل را طوری جا دهم که کوچکترین فضایی هدر نرود. مثل قرار دادن جوراب ها در کفش هایم و یا پوشیدن لباس هایی که بیشتر حجم می گیرند در هواپیما. اما ذهنم درگیر این بود که به چه شکل می توانم به بهترین حالت لباس ها را در چمدان قرار دهم. من هیچوقت مطمئن نبودم لول کردن لباس ها بهتر است یا ساده تا‌کردنشان! شاید هم روش‌های دیگری که به من پیشنهاد شده بود مفیدتر بودند. این سوال ها همیشه در ذهنم می چرخید: کدام روش می تواند بهترین راه برای استفاده بهینه از فضای چمدان باشد؟ کدام روش بستن چمدان، لباس هایم را کمتر چروک می کند؟ [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: راهنمای انتخاب سایز مناسب چمدان سفر [/yt_blockquote]    چطور برای انتخاب روش بستن چمدانم به نتیجه رسیدم؟   برای این کار، در پنج روز، لباس های خودم و دخترم را به روش های زیر بسته بندی کردم. می خواستم ببینم کدام روش بهترین و کاربردی ترین راه برای استفاده بهینه از فضای چمدان است. مثلاً امتحان کردم که چه تعداد تی شرت می توانم بدون اینکه مچاله و فشرده شوند، در زیپ بالایی چمدان جا بدهم. از آنجایی که اکثر لباس های سفر ما خیلی راحت چروک نمی شدند، من تعدادی پیراهن مردانه و شلوار همسرم را اضافه کردم تا میزان چروک شدن آنها را هم بررسی کنم و در آخر روش های مختلفی برای بسته بندی لباس ها در چمدان پیدا کردم که هر کدام مزایا و معایب خودش را داشت. مثل بقچه کردن، تا کردن، لول کردن و …    تا کردن لباس ها مثل راحت الحلقوم است، راحت و آسان ( اما در استفاده بهینه از فضا چنگی به دل نمی زند) ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﻮﻝ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ﺍﮐﺜﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺎ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﭼﻤﺪﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﻣﺜﻞ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺮﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ بیشتر ﻣﺮﺩﻡ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﭼﺮﮎ ﺭﺍ ﺗﻮﯼ ﮐﺸﻮ ﯾﺎ ﺳبد ﻟﺒﺎﺱ ﭼﺮﮎ ﻫﺎ ﻣﯽ‌ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ. بستن چمدان مثل یک معما و چیستان است که با لباس هایی با اندازه ها و شکل های مختلف روبرو هستید. در واقع ایجاد فضا در چمدان به این معنی نیست که با هر چیدمانی که خواستید لباس ها را قرار دهید بلکه باید بهترین چیدمان را داشته باشید تا بهترین فضا در اختیار شما قرار گیرد. می توانید لباس های تا شده را با توجه به استفاده‌شان چیدمان کنید (برای مثال شلوارها و پیراهن هایی را که برای روزهای آخر سفر استفاده می کنید در زیرترین قسمت چمدان، شلوار‌ها و پیراهن هایی که برای روز دوم تا روز آخر سفر استفاده می کنید روی بقیه قرار دهید و به همین ترتیب) این روش فضای بیشتری را اشغال می کند، اما برای طبقه‌بندی و چیدمان بهتر لباس‌ها مفید است. برای اولین آزمایش، لباس‌ها را تا کردم و در حالتی که بر اساس استفاده روزانه‌ام  باشد قرار دادم، بعد جاهای خالی باقی مانده را با تی‌شرت های لول شده پر کردم. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: کارهایی که باید قبل از یک سفر خارجی انجام دهید [/yt_blockquote]   نتیجه ای که به دست آوردم؟ فضا: با استفاده از روش تا کردن لباس توانستم 16 عدد تی شرت روی لباس‌های مسافرتمان قرار بدهم. چین و چروک ها: بعد از بسته بندی، شلوارک‌های خاکی (شلوارک هایی به رنگ خاک) و پیراهن مردانه ها در جایی که تا شدن، چین و چروک قابل توجهی داشتند. این روشی خارق‌العاده برای استفاده بهینه از فضا نیست اما خوب همه با این روش هم آشنا هستیم و هم استفاده می کنیم. در مقصد هم که خواستید لباس ها را در بیاورید، همه را از چمدان خارج می کنید و در یک ردیف در کشو قرار می دهید. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: راهنمای خرید چمدان سفر [/yt_blockquote]   روش دیگری هم هست که می توانید به جای افقی قرار دادن لباس ها آنها را از عرض مثل (فایل پرونده ها در کتابخانه) قرار دهید. هم فضای بیشتری دارید هم می تواند در انتخاب لباس مورد نظر راحت تر باشید. نا‌گفته نماند که این روش را هم برای بسته بندی چمدان امتحان کردم. نتیجه ای که به دست آوردم؟ فضا: با این روش نه تنها توانستم در استفاده‌ بهینه از فضا موفق باشم، بلکه توانستم 22 تی شرت به لباس‌ها اضافه کنم.   دسته بندی کردن (بقچه بندی کردن): بهترین راه برای دسته بندی لباس هایی بدون چروک  بقچه بندی کردن می تواند روشی هوشمندانه برای بسته بندی لباس هایتان باشد. لباس ها را خیلی تر و تمیز تا می کنید و در کیفی قرار می دهید که چروک هم نشوند. نکته مهم اینجاست که لباس های که بد چروک هستند را باید در قسمت بیرونی تر قرار دهید و در کنار لباس هایی باشند که چین و چروک شدنشان مهم نیست مثل لباس زیر و جوراب ها، اینطوری چین و چروک کمی خواهند داشت و از فضا استفاده بهینه شده است. البته برای همه شرایط و زمان ها خیلی کاربردی نیست. مثل زمانی که شما به یک جوراب نیاز دارید و آن جوراب در وسط بقچه هست، باز کردن و رسیدن به آن خیلی سخت است، پس همیشه هم نمی تواند کاربردی ترین روش باشد.   نتیجه ای که به دست آوردم؟ فضا: با این روش توانستم  18 تی شرت اضافه کنم. موفقیت شما در این روش به این بستگی

قصر دوک (Doge’s Palace) یکی از زیباترین و شاخص ترین کاخ های اروپا (Europe) است این قصر در زمان جمهوری ونیز، مرکز دولت و همینطور محل اقامت دوک ونیز بوده است. کاخ دوک (Doge’s Palace) در ابتدا یک دژ نظامی چوبی تنگ و تاریک و پر از برجک های نظامی بود اما بعد از وقوع چند آتش سوزی، قلعه بازسازی و تبدیل به یک کاخ به سبک بیزانس شد. ساختمان فعلی در قرن 14 ساخته شده و نمای بیرونی قصر به نیمه اول قرن 15 بر می گردد. برخلاف موزه ها که اشیاء و آثار هنری به آن منتقل می شوند، تابلوهای نقاشی موجود در کاخ دوک متعلق به همین جا است و از جای دیگری نیامده. آثار هنری، تاریخچه این مکان و زیبایی بی نظیر، اینجا را به یکی از جاذبه های گردشگری ونیز (Venice) تبدیل کرده است.   نمای بیرونی و ظاهر کاخ دوک (Doge’s Palace)   ظاهر متفاوت این شاهکار معماری سبک گوتیک، ریشه در چگونگی طراحی و مدیریت سازه سنگین آن بر روی دو ردیف ستون های کوتاه و طاق های مرمرین دارد. گچکاری و سنگبری ستون ها و پنجره ها و در کنار آن کنگره بالای قصر باعث شده تا در کل ظاهری سبک را بر بیننده القا کند. شاید این ساختمان استعاره ای از شهر باشد؛ وزنی سنگین بر روی ستون های چوبی که در دریاچه فرو رفته است. حتما از دور به نمای ظاهری قصر دوک نگاه کنید تا سازندگان آن را تحسین کنید و از دیدن مجسمه ها و ستون های هنری که به کانال بزرگ (Grand Canal) و میدان پیاسیتا (Piazzetta) زیبایی بخشیده است لذت ببرید. دو ستون که با مرمر قرمز ساخته شده اند (ستون های شماره 9 و 10) و در بین آنها احکام اعدام قرائت می شده، یادآور گذشته هولناک قصر دوک هستند. ورودی اصلی کاخ دوک – دروازه کاغذ (Porta della Carta)   ورودی اصلی کاخ دوک که متصل کننده کاخ به کلیسای جامع سینت مارکو (St. Mark’s Basilica) هم است توسط برادران جیووانی (Giovanni) و بارتولومئو (Bartolomeo) در سال 1400 ساخته شده است. این بنا و ساختمان کدورو (Ca’ d’Oro) دو نمونه بارز سبک گوتیک ونیزی هستند. کاخ دوک در نزدیکی کلیسای جامع سینت مارکو (St. Mark’s Basilica) تمام بنا با مجسمه های زینتی و تمثیلی تزیین شده و در بالا، دوک فرانسسکو (Francesco Foscari) در مقابل شیر سینت مارکو (Lion of St. Mark) زانو زده است. اینجا نماد گرایی محض است و همین مجسمه نمادی است از  تبعیت همه افراد از قدرت حکومت. در واقع این مجسمه کپی مجسمه واقعی است که در حمله سال 1797 ناپلئون تخریب شد. نام اصلی این ورودی پرتادلاکارتا (Porta della Carta) به معنی دروازه کاغذ است و ریشه در آن دارد که زمانی افراد برای ارائه دادخواست به اعضای شورا در اینجا می ایستادند. در کنار یکی از ستون های ورودی هم قانون های دولتی مصوب شده قرائت می شده است. مجسمه دوک فرانسسکو (Francesco Foscari) که در مقابل شیر سینت مارکو (Lion of St. Mark) زانو زده است پل افسوس کاخ دوک (Bridge of Sighs)   اگر برای اولین بار می خواهید به کاخ دوک (Doge’s Palace) بروید بهتر است قبل از ورود گشتی در اطراف بزنید، به سمت انتهای ساختمان در جهت گرند کانال (Grand Canal) بروید و پل افسوس (Bridge of Sighs) را ببینید. این پل که نامش ریشه در تاریخ آن دارد با شکل منحنی و نقش و نگارهای آن روی سنگ به سبک “باروک (Baroque)”، طبقه اول زندان را به قصر متصل می کند. زندانی ها برای دادگاه و یا صدور حکم از روی این پل عبور داده می شدند و آخرین نگاهشان به ونیز (Venice) از پنجره مشبک روی پل بوده است و بعد از آن یا به زندان بازگردانده می شدند یا برای اجرای حکم می رفتند. حکمی که از دادگاه ونیز صادر می شد بی رحمانه بود و مثل قانون باید اجرا می شد. گرند کانال از نمای پل افسوس کاخ دوک (Bridge of Sighs)   طاق فاسکاری و راه پله غول ها کاخ دوک (Foscari Arch and Scala dei Giganti)   بعد از عبور از ورودی اصلی کاخ دوک و بعد از آن راهرو ورودی، به حیاط مرکزی می رسید و با بنایی به سبک “گوتیک” پر از ستون های تزیین شده، کنج ها، و برجک های مجسمه ای مواجه می شوید که به وضوح تاثیر دوران “رنسانس” را نشان می دهد. حیاط مرکزی کاخ دوک تندیس های آدم و حوا و همینطور راه پله غول ها توسط آنتونیو ریزو (Antonio Rizzo) ساخته شده است. این راه پله به سمت ساختمان دولت می رود. در بالای همین پله دوک ها تاج گذاری می شدند و دوک ماریو فالیرو (Marino Faliero) همین جا گردن زده شد. تندیس های آدم و حوا در کاخ دوک ونیز   همانطور که از نام راه پله غول ها پیداست به دلیل دو مجسمه بزرگ مارس (Mars) و نپتون (Neptune) این نام گذاشته شده. این مجسمه ها دست ساخته جاکوب سانسوینو (Jacopo Sansovino) است که در سال 1567 ساخته شده است و نمادی است از قدرت ونیز (Venice) در خشکی و دریا. مجسمه های مارس و نپتون سمت چپ راه پله با نمایی از اواخر رنسانس و مرمرهای تراش خورده، جایی بوده که سناتورها در آن جمع می شدند. ساختمان قصر دوک در کل سه قسمت دارد که با اتصال به  کلیسای جامع سینت مارکو (Basilica di San Marco) بخش چهارم هم کامل می شود. حیاط قصر دوک که شاهکار دوران “رنسانس” است توسط آنتونیو ریزو (Antonio Rizzo) بعد از آتش سوزی سال 1483 بازسازی شد. تالار بزرگ شورا کاخ دوک (Sala del Maggior Consiglio)   بعد از عبور از حیاط و راه پله غول ها، از طریق راه پله ای طلایی و فوق العاده به طبقه بالای قصر دوک می رسید.   تالار مخصوص مجلس بزرگ کاخ دوک که در سال های 1340 تا 1355 میلادی ساخته شده است محلی برای اجتماع اعضای مجلس سفلی پارلمان ونیز بود. ابعاد بزرگ آن (54 متر در 25 متر) و هارمونی آن به شکوه آن افزوده است. ابعاد بزرگ تالار مخصوص شورا کاخ دوک جنبه تجملی نداشته و در واقع نیاز بوده، چون در زمان رای گیری حدود 1800 نفر از شهروندان

قصر دوک (Doge’s Palace) یکی از زیباترین و شاخص ترین کاخ های اروپا (Europe) است این قصر در زمان جمهوری ونیز، مرکز دولت و همینطور محل اقامت دوک ونیز بوده است. کاخ دوک (Doge’s Palace) در ابتدا یک دژ نظامی چوبی تنگ و تاریک و پر از برجک های نظامی بود اما بعد از وقوع چند آتش سوزی، قلعه بازسازی و تبدیل به یک کاخ به سبک بیزانس شد. ساختمان فعلی در قرن 14 ساخته شده و نمای بیرونی قصر به نیمه اول قرن 15 بر می گردد. برخلاف موزه ها که اشیاء و آثار هنری به آن منتقل می شوند، تابلوهای نقاشی موجود در کاخ دوک متعلق به همین جا است و از جای دیگری نیامده. آثار هنری، تاریخچه این مکان و زیبایی بی نظیر، اینجا را به یکی از جاذبه های گردشگری ونیز (Venice) تبدیل کرده است.   نمای بیرونی و ظاهر کاخ دوک (Doge’s Palace)   ظاهر متفاوت این شاهکار معماری سبک گوتیک، ریشه در چگونگی طراحی و مدیریت سازه سنگین آن بر روی دو ردیف ستون های کوتاه و طاق های مرمرین دارد. گچکاری و سنگبری ستون ها و پنجره ها و در کنار آن کنگره بالای قصر باعث شده تا در کل ظاهری سبک را بر بیننده القا کند. شاید این ساختمان استعاره ای از شهر باشد؛ وزنی سنگین بر روی ستون های چوبی که در دریاچه فرو رفته است. حتما از دور به نمای ظاهری قصر دوک نگاه کنید تا سازندگان آن را تحسین کنید و از دیدن مجسمه ها و ستون های هنری که به کانال بزرگ (Grand Canal) و میدان پیاسیتا (Piazzetta) زیبایی بخشیده است لذت ببرید. دو ستون که با مرمر قرمز ساخته شده اند (ستون های شماره 9 و 10) و در بین آنها احکام اعدام قرائت می شده، یادآور گذشته هولناک قصر دوک هستند. ورودی اصلی کاخ دوک – دروازه کاغذ (Porta della Carta)   ورودی اصلی کاخ دوک که متصل کننده کاخ به کلیسای جامع سینت مارکو (St. Mark’s Basilica) هم است توسط برادران جیووانی (Giovanni) و بارتولومئو (Bartolomeo) در سال 1400 ساخته شده است. این بنا و ساختمان کدورو (Ca’ d’Oro) دو نمونه بارز سبک گوتیک ونیزی هستند. کاخ دوک در نزدیکی کلیسای جامع سینت مارکو (St. Mark’s Basilica) تمام بنا با مجسمه های زینتی و تمثیلی تزیین شده و در بالا، دوک فرانسسکو (Francesco Foscari) در مقابل شیر سینت مارکو (Lion of St. Mark) زانو زده است. اینجا نماد گرایی محض است و همین مجسمه نمادی است از  تبعیت همه افراد از قدرت حکومت. در واقع این مجسمه کپی مجسمه واقعی است که در حمله سال 1797 ناپلئون تخریب شد. نام اصلی این ورودی پرتادلاکارتا (Porta della Carta) به معنی دروازه کاغذ است و ریشه در آن دارد که زمانی افراد برای ارائه دادخواست به اعضای شورا در اینجا می ایستادند. در کنار یکی از ستون های ورودی هم قانون های دولتی مصوب شده قرائت می شده است. مجسمه دوک فرانسسکو (Francesco Foscari) که در مقابل شیر سینت مارکو (Lion of St. Mark) زانو زده است پل افسوس کاخ دوک (Bridge of Sighs)   اگر برای اولین بار می خواهید به کاخ دوک (Doge’s Palace) بروید بهتر است قبل از ورود گشتی در اطراف بزنید، به سمت انتهای ساختمان در جهت گرند کانال (Grand Canal) بروید و پل افسوس (Bridge of Sighs) را ببینید. این پل که نامش ریشه در تاریخ آن دارد با شکل منحنی و نقش و نگارهای آن روی سنگ به سبک “باروک (Baroque)”، طبقه اول زندان را به قصر متصل می کند. زندانی ها برای دادگاه و یا صدور حکم از روی این پل عبور داده می شدند و آخرین نگاهشان به ونیز (Venice) از پنجره مشبک روی پل بوده است و بعد از آن یا به زندان بازگردانده می شدند یا برای اجرای حکم می رفتند. حکمی که از دادگاه ونیز صادر می شد بی رحمانه بود و مثل قانون باید اجرا می شد. گرند کانال از نمای پل افسوس کاخ دوک (Bridge of Sighs)   طاق فاسکاری و راه پله غول ها کاخ دوک (Foscari Arch and Scala dei Giganti)   بعد از عبور از ورودی اصلی کاخ دوک و بعد از آن راهرو ورودی، به حیاط مرکزی می رسید و با بنایی به سبک “گوتیک” پر از ستون های تزیین شده، کنج ها، و برجک های مجسمه ای مواجه می شوید که به وضوح تاثیر دوران “رنسانس” را نشان می دهد. حیاط مرکزی کاخ دوک تندیس های آدم و حوا و همینطور راه پله غول ها توسط آنتونیو ریزو (Antonio Rizzo) ساخته شده است. این راه پله به سمت ساختمان دولت می رود. در بالای همین پله دوک ها تاج گذاری می شدند و دوک ماریو فالیرو (Marino Faliero) همین جا گردن زده شد. تندیس های آدم و حوا در کاخ دوک ونیز   همانطور که از نام راه پله غول ها پیداست به دلیل دو مجسمه بزرگ مارس (Mars) و نپتون (Neptune) این نام گذاشته شده. این مجسمه ها دست ساخته جاکوب سانسوینو (Jacopo Sansovino) است که در سال 1567 ساخته شده است و نمادی است از قدرت ونیز (Venice) در خشکی و دریا. مجسمه های مارس و نپتون سمت چپ راه پله با نمایی از اواخر رنسانس و مرمرهای تراش خورده، جایی بوده که سناتورها در آن جمع می شدند. ساختمان قصر دوک در کل سه قسمت دارد که با اتصال به  کلیسای جامع سینت مارکو (Basilica di San Marco) بخش چهارم هم کامل می شود. حیاط قصر دوک که شاهکار دوران “رنسانس” است توسط آنتونیو ریزو (Antonio Rizzo) بعد از آتش سوزی سال 1483 بازسازی شد. تالار بزرگ شورا کاخ دوک (Sala del Maggior Consiglio)   بعد از عبور از حیاط و راه پله غول ها، از طریق راه پله ای طلایی و فوق العاده به طبقه بالای قصر دوک می رسید.   تالار مخصوص مجلس بزرگ کاخ دوک که در سال های 1340 تا 1355 میلادی ساخته شده است محلی برای اجتماع اعضای مجلس سفلی پارلمان ونیز بود. ابعاد بزرگ آن (54 متر در 25 متر) و هارمونی آن به شکوه آن افزوده است. ابعاد بزرگ تالار مخصوص شورا کاخ دوک جنبه تجملی نداشته و در واقع نیاز بوده، چون در زمان رای گیری حدود 1800 نفر از شهروندان

قصر دوج (Doge’s Palace) یکی از زیباترین و شاخص ترین کاخ های اروپا (Europe) است کهدر زمان جمهوری ونیز، مرکز دولت و همینطور محل اقامت دوج ونیز بوده است. کاخ دوج (Doge’s Palace) در ابتدا یک دژ نظامی چوبی تنگ و تاریک و پر از برجک های نظامی بود اما بعد از وقوع چند آتش سوزی، قلعه بازسازی و تبدیل به یک کاخ به سبک بیزانس شد. ساختمان فعلی در قرن 14 ساخته شده و نمای بیرونی قصر به نیمه اول قرن 15 بر می گردد. برخلاف موزه ها که اشیاء و آثار هنری به آن منتقل می شوند، تابلوهای نقاشی موجود در کاخ دوج متعلق به همین جا است و از جای دیگری نیامده. آثار هنری، تاریخچه این مکان و زیبایی بی نظیر، اینجا را به یکی از جاذبه های گردشگری ونیز (Venice) تبدیل کرده است. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: معروفترین دیدنی های ایتالیا را بشناسید [/yt_blockquote]   نمای بیرونی و ظاهر کاخ دوج (Doge’s Palace)   ظاهر متفاوت این شاهکار معماری سبک گوتیک، ریشه در چگونگی طراحی و مدیریت سازه سنگین آن بر روی دو ردیف ستون های کوتاه و طاق های مرمرین دارد. گچکاری و سنگبری ستون ها و پنجره ها و در کنار آن کنگره بالای قصر باعث شده تا در کل ظاهری سبک را بر بیننده القا کند. شاید این ساختمان استعاره ای از شهر باشد؛ وزنی سنگین بر روی ستون های چوبی که در دریاچه فرو رفته است. حتما از دور به نمای ظاهری قصر دوج نگاه کنید تا سازندگان آن را تحسین کنید و از دیدن مجسمه ها و ستون های هنری که به کانال بزرگ (Grand Canal) و میدان پیاسیتا (Piazzetta) زیبایی بخشیده است لذت ببرید. دو ستون که با مرمر قرمز ساخته شده اند (ستون های شماره 9 و 10) و در بین آنها احکام اعدام قرائت می شده، یادآور گذشته هولناک قصر دوج هستند. ورودی اصلی کاخ دوج – دروازه کاغذ (Porta della Carta)   ورودی اصلی کاخ دوج که متصل کننده کاخ به کلیسای جامع سینت مارکو (St. Mark’s Basilica) هم است توسط برادران جیووانی (Giovanni) و بارتولومئو (Bartolomeo) در سال 1400 ساخته شده است. این بنا و ساختمان کدورو (Ca’ d’Oro) دو نمونه بارز سبک گوتیک ونیزی هستند. کاخ دوج در نزدیکی کلیسای جامع سینت مارکو (St. Mark’s Basilica) تمام بنا با مجسمه های زینتی و تمثیلی تزیین شده و در بالا، دوج فرانسسکو (Francesco Foscari) در مقابل شیر سینت مارکو (Lion of St. Mark) زانو زده است. اینجا نماد گرایی محض است و همین مجسمه نمادی است از  تبعیت همه افراد از قدرت حکومت. در واقع این مجسمه کپی مجسمه واقعی است که در حمله سال 1797 ناپلئون تخریب شد. نام اصلی این ورودی پرتادلاکارتا (Porta della Carta) به معنی دروازه کاغذ است و ریشه در آن دارد که زمانی افراد برای ارائه دادخواست به اعضای شورا در اینجا می ایستادند. در کنار یکی از ستون های ورودی هم قانون های دولتی مصوب شده قرائت می شده است. مجسمه دوج فرانسسکو (Francesco Foscari) که در مقابل شیر سینت مارکو (Lion of St. Mark) زانو زده است پل افسوس کاخ دوج (Bridge of Sighs)   اگر برای اولین بار می خواهید به کاخ دوج (Doge’s Palace) بروید بهتر است قبل از ورود گشتی در اطراف بزنید، به سمت انتهای ساختمان در جهت گرند کانال (Grand Canal) بروید و پل افسوس (Bridge of Sighs) را ببینید. این پل که نامش ریشه در تاریخ آن دارد با شکل منحنی و نقش و نگارهای آن روی سنگ به سبک “باروک (Baroque)”، طبقه اول زندان را به قصر متصل می کند. زندانی ها برای دادگاه و یا صدور حکم از روی این پل عبور داده می شدند و آخرین نگاهشان به ونیز (Venice) از پنجره مشبک روی پل بوده است و بعد از آن یا به زندان بازگردانده می شدند یا برای اجرای حکم می رفتند. حکمی که از دادگاه ونیز صادر می شد بی رحمانه بود و مثل قانون باید اجرا می شد. گرند کانال از نمای پل افسوس کاخ دوج (Bridge of Sighs)   طاق فاسکاری و راه پله غول ها کاخ دوج (Foscari Arch and Scala dei Giganti)   بعد از عبور از ورودی اصلی کاخ دوج و بعد از آن راهرو ورودی، به حیاط مرکزی می رسید و با بنایی به سبک “گوتیک” پر از ستون های تزیین شده، کنج ها، و برجک های مجسمه ای مواجه می شوید که به وضوح تاثیر دوران “رنسانس” را نشان می دهد. حیاط مرکزی کاخ دوج تندیس های آدم و حوا و همینطور راه پله غول ها توسط آنتونیو ریزو (Antonio Rizzo) ساخته شده است. این راه پله به سمت ساختمان دولت می رود. در بالای همین پله دوج ها تاج گذاری می شدند و دوج ماریو فالیرو (Marino Faliero) همین جا گردن زده شد. تندیس های آدم و حوا در کاخ دوج ونیز   همانطور که از نام راه پله غول ها پیداست به دلیل دو مجسمه بزرگ مارس (Mars) و نپتون (Neptune) این نام گذاشته شده. این مجسمه ها دست ساخته جاکوب سانسوینو (Jacopo Sansovino) است که در سال 1567 ساخته شده است و نمادی است از قدرت ونیز (Venice) در خشکی و دریا. مجسمه های مارس و نپتون سمت چپ راه پله با نمایی از اواخر رنسانس و مرمرهای تراش خورده، جایی بوده که سناتورها در آن جمع می شدند. ساختمان قصر دوج در کل سه قسمت دارد که با اتصال به  کلیسای جامع سینت مارکو (Basilica di San Marco) بخش چهارم هم کامل می شود. حیاط قصر دوج که شاهکار دوران “رنسانس” است توسط آنتونیو ریزو (Antonio Rizzo) بعد از آتش سوزی سال 1483 بازسازی شد. تالار بزرگ شورا کاخ دوج (Sala del Maggior Consiglio)   بعد از عبور از حیاط و راه پله غول ها، از طریق راه پله ای طلایی و فوق العاده به طبقه بالای قصر دوج می رسید.   تالار مخصوص مجلس بزرگ کاخ دوج که در سال های 1340 تا 1355 میلادی ساخته شده است محلی برای اجتماع اعضای مجلس سفلی پارلمان ونیز بود. ابعاد بزرگ آن (54 متر در 25 متر) و هارمونی آن به شکوه آن افزوده است. ابعاد بزرگ تالار مخصوص شورا کاخ دوج جنبه تجملی نداشته و در واقع

اگر به بالن ها و هیجان آنها علاقه دارید این ویدیوی جذاب را از دست ندهید.

سیروان جلالی یکی از اون دسته آدم هایی هست که هم کار میکنه و هم از تعطیلی هاش استفاه میکنه و سفر میکنه و معتقده باید تو حال زندگی کرد و از کوچکترین لحظات زندگی لذت برد. مصاحبه امروز مپگرد با سیروان رو امروز بخونید. خودتو یکم معرفی کن سیروان جلالی متولد سال 69 و ساکن شهر بیجار یکی از شهرستانهای کردستان هستم. مدرک دانشگاهیم، مهندسی مکانیک در گرایش سیالات است و مدتیست که در کارخانه سیمان کردستان مشغول به کارم.   چند وقته اینطوری سفر میکنی؟ از اونجایی که آدمی نبودم به صورت محض دنبال یک شاخه از علم و یا حتی سبک زندگی برم در طی این 25 سال گذار زندگی تجربیات مختلفی در زمینه های مهندسی، ادبیات و هنر داشته م و به واسطه همین تجربیات شیوه ی زندگی ام در ادوار مختلف متفاوت بوده است. حدودا از آذر ماه سال 95 بود که بصورت جدی و تمام وقت استارت سفرهام رو زدم، که البته بدون برنامه ریزی قبلی و کاملا اتفاقی شروع کردم و هنوز هم دارم ادامه میدم.   چی شد که تصمیم گرفتی ماجراجویی رو شروع کنی و این مدل سفر کردن رو انتخاب کنی؟ همه ما یه سری استعداد و توانایی داریم که ممکن است تا به حال به وجود آنها پی نبرده باشیم . کافیست جرقه ای زده بشه تا این انبار کاه شعله ور شود و از سکون در بیاد تا هم خودمان ابعاد شخصیتیمان را دریابیم و هم اطرافیانمان از این منبع انرژی بهره مند شوند. من هم وقتی دوره سربازیم رو تموم کرده بودم تصمیم گرفتم یه سفر چند روزه برم  و کمی حال و هوام عوض بشه که حتی این تصمیم اولش یک رویاپردازی شبانه حین قدم زدن زیر بارش برف بیشتر نبود، غافل از اینکه این سفر قراره چه اتفاقی بیوفته و چقدر طول بکشه و چه اتفاقاتی بیوفته، این شد که سفر کردن و به کل کارهای ماجراجویانه  شد برجسته ترین قسمت از زندگیم.   معمولا سفرهات چقدر طول می کشن؟  دوری از خانواده و … اذیتت نمی کنه؟ بسته به این که چند روز وقت آزاد داشته باشم از یک روز تا یک ماه متغییر بوده و در حال حاضر این مساله هم هست که چه وقتهایی بتونم مرخصی بگیرم و به نسبت این مدت زمان برای سفر و در نظر گرفتن آب و هوا و فصل سال یک مقصد کلی رو انتخاب میکنم . نه خوشبختانه دوری از خونواده و عزیزان برای من مساله تازه ای نیست و به این قضیه عادت کردم.     اولین سفر ماجراجوییت به کجا بود؟ چند سال پیش بود وقتی هنوز دانشجو بودم یه روز با یکی از دوستام تو خونه نشسته بودیم که بدون برنامه قبلی تصمیم گرفتیم همون لحظه بریم سفر و تنها چیزایی که داشتیم زیر شلواری هامون با یه پتو مسافرتی بود به همراه صد هزار تومن پول که خب رفتیم و یه هفته شهرهای گیلان رو گشتیم. اون موقع چون با هیچهایک اشنا نبودیم با این مقدار پول کمی سخت بود ولی خب با صرفه جویی توی مخارجمون تونستیم از سفرمون لذت ببریم.   تا حالا به کجاها سفر کردی و بهترین سفری که داشتی کجا بوده؟ تا به امروز سعی کردم ایران رو بگردم و خب از اونجایی که ایران واقعا کشور وسیع و دارای جاذبه های خیلی زیادیه نتونستم خیلی از جاها رو برم و ببینم که امیدوارم بتونم به زودی جاهای جدید رو تجربه کنم. بجز حدود چهار پنج استان مثل سیستان و ایلام و شهر کرد و چهارمحال بختیاری بقیه استان ها رو رفتم و خب نمیشه ادعا کرد که همه جاهای این استانها رو گشته باشم. بهترین سفرم تا به الان سفر نوروز پارسال بود که خوزستان و بوشهر رو گشتیم و بعد اومدیم سمت شیراز و بعدش اصفهان   هزینه سفرهات رو معمولا چطوری تامین می کنی؟ روشهای زیادی برای تامین مخارج سفر وجود داره که معمولا کوله گردها (هیجهایکرا) میتونن از اون راهها هزینه سفرهاشون رو تامین کنند، از جمله فروش کاردستی، اجرای موسیقی زنده و تئاتر خیابانی، عکاسی، سفرنامه نویسی و بصورت کلی تولید محتوا، برنامه نویسی و انجام پروژه های دانشجویی و خیلی روش های دیگه که من به شخصه برای تامین مخارج سفرم گهگاهی اسپانسر میگیرم و یه وقت هایی تبلیغات میکنم و از اونجایی که تا به امروز سفرهام هزینه های زیادی نداشتن به راحتی از پس تامین مخارج بر اومدم.   اگه بخوای بهترین جاهایی که تو ایران سفر کردی رو نام ببری کجاهان؟ و چرا؟ به نظرم بهترین جای ایران برای من شهرهای جنوبی ایران بودن و کلا مردمان حاشیه خلیج فارس رو خیلی دوس دارم و علاوه بر مردمانش اکوسیستم و طبیعت اونجا رو خیلی دوس دارم .. به نظرم میشه تو جنوب آرامش و شادی رو یکجا پیدا کرد. خارج از ایران رو جز یه بار نرفتم و خب این یکبار جزو سفرهایی تفریحی و ماجراجویی حساب نمیشه.   بهترین فیلم هایی که دیدی یا کتاب هایی که خوندی و ازشون الهام گرفتی؟ بهترین فیلم هایی که در حال حاضر حضور ذهن دارم اینا هستن و خب اگه فیلم دیگه ای باشه که یادم رفته باشه لابد بهترین نبوده: Into the wild ..wild… Gloomy Sunday.. 127hours.. pianist.. the four phase.. mid night in paris یهترین کتابهایی که خوندم: تنهایی پر هیاهو از بهومیل هرابال… سمفونی مردگان از عباس معروفی.. جنایات و مکافات از داستایوفسکی.. سه گانه ی دوقلوها از اگوتا کریستی.. خوشه های خشم از جان اشتاین بک و خیلی کتابهای دیگه …   هدفی که دنبال می کنی چیه و فکر میکنی 5 سال آینده کجا باشی و در چه حالی؟ من دارم از الان لذت میبرم و این برای من تا حدودی از یک شعار گذشته و تبدیل به واقعیت زندگیم شده .. برای من لذت بردن از زندگی صرفا انجام کارهای شاخ و تو چشمی نیست، وقتی کنار اتیش میشینم وقتی به بالای یه کوه میرسم وقتی یه ماشین برام نگه میداره که سوارم کنه حس می کنم من خوشبخترین آدم دنیام که توی اون لحظه توی اون مکان و اون شرایط هستم و اگر نبودم یه جای دیگه بودم و با یه اتفاق دیگه و این باز هم یعنی من در هر صورت در خیال خودم خوشبخت ترین آدم روی زمینم و

معمولا در زمستان بخاطر سردی هوا، تعداد سفرها کمتر می شود، چون بیشتر مردم از مکان های دیدنی ایران که مناسب سفر در فصل زمستان هستند بی اطلاع هستند. اماسرزمین ایران با تنوع آب و هوایی زیاد و اقلیم چهار فصلش، در تمام طول سال برای هر ایرانی گردش دوست، آماده میزبانی است. برای اینکه با مقاصد زمستانی ایران برای سفر در زمستان آشنا شوید، با مپگرد همراه باشید.   چشمه آبگرم سیاه کش، بندر خمیر آب گرم سیاه کش نیمه کار در روستای نیمه کار شهرستان بندرخمیر استان هرمزگان خاصیت درمانی زیادی برای امراض پوستی دارد و بازدید از آن به همه توصیه می شود. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: دیدنی های جزیره قشم [/yt_blockquote]   غار نمکی قشم مجموعه غارنمکی قشم شامل 3 غار است که طولانی ترین آن با طول 6400 متر طولانی ترین غار نمکی جهان شناخته شده است و 8 تا 9 هزار سال قدمت دارد. اثرات درمانی غارهای نمکی امروزه اثبات شده است.   دره ستاره ها، قشم در غرب روستای برکه خلف جزیره قشم، دره ستارگان با تندیس ها و بریدگی های شگفت انگیز طبیعی که بر اثر عوامل فرسایش به مرور زمان به وجود آمده، توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند. مردم این منطقه بر این باورند که در گذشته های دور ستاره ای از آسمان در این نقطه فرود آمده و موجب شکل یافتن این دره شده است. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: دره ستارگان یکی از عجایب هفتگانه قشم [/yt_blockquote]   تنگه چاهکوه، قشم چاهکوه دره ای است با احجام و تندیس های بی نظیر و پوشیده از صدها حفره و کاسه و تاقچه جوی های سنگی و چاه های آب که از یورش باد و بارش باران های تند و تابش آفتاب داغ آمده است. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: تنگه چاهکوه یکی از عجایب هفتگانه قشم [/yt_blockquote]   جزیره هنگام، هرمزگان اگر دلتان کمی ساحل نقره ای و صورتی و قایق سواری کنار دلفین ها می خواهد حتما سری به جزیره هنگام بزنید. در این جزیزه مردم ساده ساکن آنجا با ابتدایی ترین وسایل زندگی می کنند و خبری از یخچال و برق و گاز نیست و حتی آب آشامیدنی هم به راحتی در دسترس نیست. بومیان با ساخت صنایع دستی و فروششان به گردشگران زندگی می کنند. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: جاذبه های گردشگری استان هرمزگان [/yt_blockquote]   منطقه باستانی اشکفت سلیمان، ایذه این منطقه در 3 کیلومتری جنوب شهر ایذه قرار دارد و شامل یک غار و چشمه معدنی و پنج سنگ نگاره بی نظیر متعلق به دوره ایلامیان است. اشکفت سلیمان محوطه ای وسیع است که در درون صخره طبیعی کوه به صورت سرپناهی با آثار آبرفتی و یک چشمه آب شیرین گوارا که از درون غار کوچک و باریکی بیرون می آید تشکیل می شود. روبروی مجموعه اشکفت سلیمان در سمت راست و در انتهای کوهی که روبروی آن است دو نقش نیم رخ برجسته که در درون دو چهار گوش مقعر حجاری شده اند وجود دارد. بارها تلاش شده که این مجموعه ثبت جهانی شود ولی به خاطر وجود موانعی مثل پایگاه نظامی فعلا امکانپذیر نبوده است. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: جاذبه های تاریخی ایران [/yt_blockquote]   کاخ آپادانا، شوش این کاخ به دستور داریوش بزرگ پادشاه هخامنشی در حدود 500 سال پیش از میلاد ساخته شده است. دیوارهای کاخ، خشتی و ستون های آن سنگی هستند. وسعت کاخ آپادانا حدود 10434 متر است و در سال 1880 میلادی توسط یک گروه باستان شناس فرانسوی، از دل خاک بیرون کشیده شده است و البته بیشتر اشیای کشف شده و سر ستون ها و ستون ها، غارت شده و به موزه لوور پاریس (Louvre Museum) انتقال داده شده است.   آبشار شوی، دزفول آبشار شوی که در دهستان شوی شهرستان دزفول قرار دارد با 85 متر ارتفاع و 70 متر عرض، بزرگترین آبشار خاورمیانه است و در دل کوه های زاگرس تنوع زیست محیطی زیادی دارد. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: آبشارها، چشمه ها و رودخانه های ایران [/yt_blockquote]   تنگه کول فرح، ایذه این تنگه در هفت کیلومتری شمال شرقی ایذه، شامل شش نقش برجسته متعلق به دوره ایلامیان است. این محل در واقع پرستشگاه نارسینا یکی از خدایان ایلامی بوده است. در سمت راست تنگه کول فرح مدخل دره در کنار رشته کوهی دو قطعه سنگ عظیم و نامنظم دیده می شود که بر بدنه آنها نقوش ظریف و زیبایی از صورت انسان و حیوانات در حالت نیایش و احترام دیده می شود.   قلعه سریزد، مهریز قلعه سریزد در روستای سریزد شهرستان مهریز قرار دارد و از یکی از قدیمی ترین و بزرگترین بانک های جهان بوده است که قدمت آن به حکومت ساسانیان می رسد. این قلعه که به منظور ذخیره سازی مواد غذایی، پول و طلا و زیورآلات روستاییان استفاده می شده است دور آن را خندقی حفر کرده بودند و دو در و یک دیوار دو جداره از آن محافظت می کرد. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: قلعه های ایران [/yt_blockquote]   کوه های مریخی، چابهار حدود پنجاه کیلومتر از چابهار به سمت بندر گواتر که برویم در سمت چپ جاده، رشته کوه هایی دیده می شوند که به کوه های مینیاتوری یا کوه های مریخی و در زبان محلی “کالانی” معروف هستند. در بین این کوه ها انواع فسیل های جانوران دریایی قابل مشاهده است که نشان می دهد قبلا این منطقه زیر آب بوده است. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: عجایب و شگفتی های ایران [/yt_blockquote]   دره مجسمه، جزیره هرمز در جنوب جزیره هرمز کنار ساحل، صخره هایی به اشکال مختلف وجود دارد که با قدرت تخیل بینندگان هریک به شکلی دیده می شوند، یکی سر گوسفند یکی خروس و تا دلتان بخواهد سر اژدها در حالت های مختلف را خواهید دید. عمر زمین شناسی ابن جزیره به 600 میلیون سال قبل و عمر بیرون آمدن آن از آب به حدود 50 هزارسال پیش می رسد. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: جاذبه های گردشگری جزیره هرمز [/yt_blockquote]   تنگه گمبیل، سپیدان

مسجد نصیرالملک یکی از مساجد قدیمی شیراز است که در زمان قاجار ساخته شده است. رنگ صورتی شفاف کاشی کاری ها که با گذشت زمان هنوز درخشش خود را حفظ کرده است این مسجد را به نام مسجد صورتی هم معروف کرده است. ویژگی خاص مسجد نصیرالملک که شهرت زیادی برای آن آورده است، نور آرایی شبستان های مسجد است. بازی رنگ و نور در این مسجد چشم هر بازدید کننده ای را خیره می کند و فضای عارفانه ای به وجود می آورد که توصیفش در قالب کلام  نمی گنجد. با مپگرد همراه باشید تا سری به این مسجد زیبا بزنید. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: معروف ترین جاذبه های گردشگری شیراز [/yt_blockquote]   موقعیت جغرافیایی مسجد نصیرالملک مسجد نصیر الملک در محله گود عربان، در جنوب خیابان لطفعلی خان زند و در نزدیکی آرامگاه شاه چراغ و در کوچه نصیر الملک قرار دارد و مساحت آن حدود ۲۸۹۰ مترمربع است. مسجد یک ورودی به کوچه نصیرالملک دارد و دو ورودی دیگر آن یکی به کوچه جنوبی مسجد و دیگری به امامزاده کنار آن باز می‌شود.   تاریخچه مسجد نصیر الملک مسجد نصیر الملک متعلق، به نصیر الملک شیراز فرزند میرزا علی‌اکبر از درباریان حاکم وقت فارس بوده است که ساخت بنای مسجد را در تاریخ 1294 شروع کرد و در تاریخ 1305 به پایان رساند.   قسمت های مختلف مسجد نصیر الملک مسجد نصیر الملک دو ایوان شمالی و جنوبی دارد که ایوان جنوبی کاربری خاصی ندارد و فقط برای قرینه سازی طراحی شده است اما ایوان شمالی خیلی زیباتر است. در ایوان شمالی هم دو شبستان شرقی و غربی وجود دارد، شبستان شرقی مخصوص فصل تابستان بوده که هوا بشدت گرم است و در شبستان غربی هم یک محراب وجود دارد.   ورودی مسجد نصیر الملک عکس از علی مصلح سردر ورودی اصلی مسجد نصیر الملک از کاشی هفت رنگ، با تزیینات زیادی از گل سرخ و گل زنبق شیراز تزیین شده است. در ورودی مسجد نصیر الملک، طاق بزرگی به بلندی 8 متر دارد که سقف آن با کاشی‌ های رنگارنگ تزیین شده است. بالای درهای چوبی مسجد نصیرالملک، روی سنگ مرمر شعری از شوریده شیرازی نوشته شده است: غرض نقشي است كز ما باز ماند   كه هستي را نمي بينم بقايي مگر صاحبدلي روزي به رحمت         كند در حق استادان دعايي و در پايان، نام محمد حسن معمار و محمدرضا كاشي پز، معماران اصلی مسجد نصیر الملک و تاريخ ساخت آن هم حکاکی شده است.   از ورودی اصلی وارد یک هشتی می‌شوید که با یک پیچ 90 درجه در سمت چپ، باید از یک دالان 20 متری هم بگذرید. در دالان مسجد، مدتی را محو تماشای طرح های زیبای حکاکی شده روی دیوار می شوید، استفاده از کاشی های هفت رنگ و کاشی های گره چینی، زیبایی مسجد نصیرالملک را منحصر به فرد کرده است.     ایوان شمالی مسجد نصیر الملک  عکس از علی مصلح ایوان شمالی مسجد نصیر الملک که زیباتر است و ارتفاع آن 8 متر است، 3 نیم طاق در 3 طرف دارد و از سمت چهارم به صحن اصلی مسجد راه دارد. همینطور 4 غرفه دارد و سقف میانی آن مقرنس کاری و کاسه سازی شده است.   نمای 360 درجه از ایوان شمالی مسجد نصیرالملک {source}<!– You can place html anywhere within the source tags –> <iframe src=”https://www.360cities.net/embed_iframe/nasir-al-mulk-mosque-shiraz-iran-4-2015″ width=”770″ height=”510″ frameborder=”0″ bgcolor=”#000000″ target=”_blank” allowfullscreen webkitallowfullscreen mozallowfullscreen></iframe><br/>{/source}    حوض ایوان شمالی مسجد نصیر الملک عکس از علی مصلح در حياط مسجد نصیر المک، حوض سنگی مستطيل شکل بزرگی است، که در وسط آن فواره هایی سنگی قرار دارد.   طاق مروارید ایوان شمالی مسجد نصیر الملک طاق مروارید مسجد نصیر الملک. عکس از امین عابدینی در ضلع شمالی مسجد نصیر الملک، زیباترین قسمت بنا یعنی طاق مرواريد قرار دارد كه تمام بدنه و سطح بيرونی و درونی آن با كاشی های هفت رنگ تزیین شده است. دو طاق كوچكتر هم در دو طرف طاق مرواريد قرار دارد. روی ديوار های طاق مرواريد آيات قرآنی و احاديث نوشته شده و در سمت چپ آن هم تاريخ 1299 نوشته شده است. سقف اين طاق، مقرنس كاری شده و در بین آجرهای بدنه اين طاق، از قطعه های چوبی، برای جلوگيری از تخریب بنا بر اثر زلزله استفاده شده است. ایوان مروارید، در سال های دور به “ایوان پن کاسه” معروف بود و دلیل این نام گذاری هم تو رفتگی های طاق‌ صحن ایوان شمالی است. این تو رفتگی ها یا پن کاسه نمادی از صدف هستند که مروارید درون آن قرار می‌گیرد.   نمای 360 درجه از طاق مروارید ایوان شمالی مسجد نصیرالملک {source}<!– You can place html anywhere within the source tags –> <iframe src=”https://www.360cities.net/embed_iframe/nasir-al-molk-mosque-mosque-of-colors-shiraz” width=”770″ height=”400″ frameborder=”0″ bgcolor=”#000000″ target=”_blank” allowfullscreen webkitallowfullscreen mozallowfullscreen></iframe><br/> {/source} شبستان غربی مسجد نصیرالملک، شبستانی تابستانی نمای داخلی شبستان غربی مسجد نصیرالملک. عکس از علی مصلح شبستان غربی مسجد نصیر الملک نمای آجری دارد و تزئینات هنری بیشتری در آن انجام شده است و بیشتر از آن در فصل تابستان استفاده می شده است. این شبستان، 7 در چوبی بزرگ با شيشه های رنگی و 12 ستون سنگی يكپارچه در دو رديف 6 تايی به نيت 12 امام دارد. نمای بیرونی شبستان غربی مسجد نصیر الملک اين ستون ها مثل ستون های مسجد وكيل و مسجد مشير به شكل سنگ گندمک يكپارچه است، سقف شبستان هم با نقش های گل و بته، خطوط اسليمی و چند آيه از قرآن كريم با خط ثلث تزیین شده است. شبستان غربی قبلا با نقاشی‌ هایی از گل سرخ تزیین شده بود اما با مرمت های 70 سال قبل، کاشی های فیروزه‌ ای جایگزین آنها شد. كف اين شبستان تابستانی هم با كاشی های فيروزه ای فرش شده است. در این شبستان یک محراب هم وجود دارد. ستون های شبستان غربی مسجد نصیر الملک. عکس از علی مصلح  سقف شبستان غربی مسجد نصیر الملک. عکس از علی مصلح سقف شبستان غربی مسجد نصیر الملک. عکس از Marinela T Gondii کاشی های فیروزه ای کف شبستان غربی مسجد نصیر الملک. عکس از علی مصلح عکس از علی مصلح   محراب شبستان غربی مسجد نصیر الملک محراب مسجد نصیر الملک. عکس از علی مصلح یک محراب بسیار زیبا هم در شبستان غربی، با ایجاد یک

شاید این مکان ها توسط موجودات فرا زمینی ساخته نشده باشند اما به این معنی نیست که آن ها فراتر از زمین نیستند. سیاره زمین خانه بعضی از آثار برجسته دوران گذشته است، سازه هایی که از قابلیت های تکنولوژیکی زمان خود هم سر پیچی کرده اند چرا که بیش از حد بزرگ، سنگین و پیچیده هستند. همچنین بعضی فکر می کنند که سازندگان اهرام مصر (Egyptian pyramids) و خطوط نازکا (Nasca lines) از یک کتابچه راهنمای ساخت فرا زمینی پیروی می کرده اند، شاید دستانی که این آثار را ساخت واقعا زمینی نبود. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: عجایب و شگفتی های جهان را بشناسید [/yt_blockquote]   مطمئنا فکر کردن به اینکه بیگانگان زمین را دیده اند یا نه جالب است. علیرغم این، انسان ها در شرف دستیابی به فضا و جاهایی مثل مریخ هستند اما هیچ شاهدی برای اثبات وجود بیگانگان بر زمین وجود ندارد و ماوراطبیعی خواندن بزرگترین دست یافته های بشر، به معنای نادیده گرفتن شیوه های قابل توجهی است که تمدن های ماقبل تاریخ برای ساختن بزرگترین و پر رمز و رازترین ساخته های روی زمین مدیریت کردند. با مپگرد همراه باشید تا در مورد بعضی از عجیب ترین سازه های جهان آشنا آشنا شوید.   سنگر باستانی ساکسیهوامان (Sacsayhuaman) سنگر باستانی Sacsayhuamán با ساختمان های مدرن کوزکو (Cusco) در تضاد است. عکس از HEIKO MEYER خارج از اینکای قدیم (Old Inca) پایتخت کوزکو (Cusco)، سنگری به نام ساکسیهوامان (Sacsayhuamán) در پروآند (Peruvian Andes) باقی مانده است که از عظیم ترین سنگ هایی ساخته شده است که مثل جورچین به هم متصل و روی هم چیده شده اند. به گفته عده ای، Sacsayhuamán می تواند کار یک تمدن قدیمی باشد که کمی از آدم های فضایی کمک گرفته است. دیوارهای سنگر به هم پیوسته هزارساله، از سنگ هایی ساخته شده که هرکدام 360 تن وزن دارند و قبل از اینکه با دقتی لیزر مانند جابجا شوند و در جای خود قرار بگیرند، بیش از 20 مایل جابجا می شدند. مسئله اینجاست که چطور یک فرهنگ باستانی به چنین مهارت مهندسی دست یافته است. بدیهی است که اینکاها در ساختن خانه ها و سنگرها به اندازه نگاه کردن به آسمان و دانستن تقویم مهارت داشتند. در واقع ساکسیهوامان (SACSAYHUAMÁN) تنها مثال این دیواره های پیچیده نیست. دیوار های مشابهی مثل سنگ 12 ضلعی که با دقت در جای خود ثابت شده هم در امپراطوری اینکا وجود دارد. به تازگی باستان شناسان آثاری از سیستم طناب و اهرمی که اینکاها سنگ ها را با آن از معادن به شهرها می بردند، کشف کرده اند البته سیستمی که بر قدرت و نبوغ تکیه داشت نه معماران بیگانه.     خطوط نازکا (Nasca Lines) یک هواپیما بر فراز یک ژئوگلیف عنکبوت، در بیابان پرو (Peruvian) پرواز می کند. عکس از ROBERT CLARK روی یک فلات مرتفع و خشک، تقریبا 200 مایلی جنوب شرقی پرو (Peruvian)، ظاهرا به طور تصادفی بیش از 800 خط صاف سفید طولانی به سمت بیابان رو کشیده شده است که اتصال آن ها 300 شکل هندسی و 70 چهره حیوان از جمله عنکبوت، میمون و مرغ مگس خوار بوجود آورده است. طولانی ترین خط از خطوط نازکا، مثل یک پیکان مایل ها ادامه دارد. بزرگترین خطوط نازکا حدود 1200 فوت به یک سمت کشیده شده و از هوا به بهترین شکل قابل مشاهده اند. دانشمندان حدس میزنند طراحی های نازکا 2000سال قدمت دارند و به دلیل قدمت، اندازه و قابلیت مشاهده آنها از فضا و طبیعت مرموزشان، به عنوان یکی از بهترین نمونه های صنعت دست بیگانه ها در روی زمین شناخته شده اند. به عبارت دیگر چطور ممکن است یک فرهنگ کهن بدون اینکه بتواند پرواز کند قادر به ساخت چنین طرح های عظیمی در بیابان باشد؟ و چرا؟ این طراحی های پر رمز و راز، به واسطه از بین رفتن لایه زنگاری روی سنگ ها و ظاهرشدن ماسه سفید رنگ زیر آن، ساخته شده اند. درک چرای آن کمی سخت تر است. در مطالعات اولیه در اوایل 1900، حدس زده میشد طرح ها با یک صور فلکی یا انقلابین در یک ردیف قرار گرفته باشند اما اخیرا مشخص شده است که خطوط نازکا، به جای مراسم و آیین های مربوط به آب و باروری اشاره می کنند. علاوه براین، این اشکال نه تنها از هوا قابل مشاهده هستند، بلکه می توان آنها را از تپه های اطراف هم دید.   اهرام مصر (Egyptian Pyramids) غروب خورشید بر فراز گورستان جیزه (Giza)، اطراف قاهره (Cairo)، مصر (Egypt). عکس از EZEQUIEL SCAGNETTI بیرون قاهره (Cairo) در جیزه (Giza)، مشهورترین اهرام مصر (Egyptian Pyramids) که بیش از 4000 سال پیش ساخته شدند دیده می شود. اهرام مصر، مقبره های عظیمی هستند که فرعون ها و ملکه های قدیم در آنجا دفن شده اند.   اما دقیقا چطور مصریان اهرام مصر را ساختند؟ هرم بزرگ (Great Pyramid) از میلیون ها سنگ دقیق تراشیده شده، ساخته شده است که هر کدام حداقل 2 تن وزن دارند. حتی با تجهیزات ساخت و ساز و جرثقیل های امروزی، ساختن هرمی به بزرگی هرم فرعون خوفو (Pharaoh Khufu) چالش سختی خواهد بود. یک پیکربندی نجومی وجود دارد که گفته است با ستاره های کمربند شکارچی همتراز است. همچنین نظریه پردازان بیگانه، اغلب به این واقعیت که فرم این سه هرم بهتر از نمونه هایی است که در قرن های بعد ساخته شد (فارغ از مقدار کاری که جهت حفظ آنها در چندین قرن گذشته انجام گرفته)، اشاره می کنند.   آیا اهرام مصر ساخت دست بیگانگان هستند؟ دقیقا نه. اگرچه دانشمندان کاملا مطمئن نیستند که چطور مصریان باستان اهرام را ساخته اند و چطور توانسته اند با این سرعت بسازند، اما شواهد زیادی وجود دارد که مقبره ها را کار دست هزاران انسان زمینی می دانند. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: راهنمای بازدید از اهرام جیزه (Giza) | عجایب هفتگانه [/yt_blockquote]   استون هنج (Stonehenge) دایره بزرگی از سنگ ها، خارج از سالیسبوری (Salisbury) در حومه انگلیس قرار گرفته است که بعضی از آنها 50 تن وزن دارند. استون هنج (Stonehenge)، این اثر تاریخی دوره نوسنگی (Neolithic)، باعث شد تا دنیش فون دنیکن (Erich von Däniken) نویسنده سوئیسی، آن را یک مدل منظومه شمسی بداند که به عنوان جایگاه فرود صدها بیگانه عمل می کرده است.

شب سال نو برای همه زمان مهمی است. از مدت ها قبل انتظار این شب را داریم و برای آن برنامه ریزی می کنیم تا سال قدیم تمام شود و سال جدید را اتفاقات شاد شروع کنیم. شب سال نوی میلادی هم استثنا نیست. اگر در این دوران برنامه ای برای سفر داشتید خوب است از قبل در مورد برنامه های خاصی که هر کشور و هر منطقه برای جشن سال نو دارند اطلاع داشته باشید تا انتخاب مقصد را راحت تر کند. در کشورهای اروپایی جشن سال نو تلفیقی از سنت های قدیمی هر کشور و رسم های جدید تر است. در ادامه مراسم خاص تعدادی از این کشور ها را می خوانیم، با مپگرد همراه باشید. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: مراسم سال نو در کشورهای آمریکای جنوبی چطور است؟ [/yt_blockquote]   جشن ها و مراسم سال نو بریتانیایی (British)   روش جشن گرفتن سال نو بریتانیایی (British) بازتابی از سنت، فرهنگ و عادت هایی است که مردم بریتانیا (Britain) آن را دنبال می کنند. با اینکه در دنیای مدرن امروز، هر چیزی حتی جشن ها و فستیوال ها، خود را با پیشرفت دنیای امروز همراه می کنند، در مورد برگزاری جشن سال نو در بریتانیا (Britain) می توانیم استثنا قائل شویم. موضوع این نیست که بریتانیا (British) از سازگاری با تغییرات در شیوه جشن گرفتن سر باز می زنند، بلکه بیشتر دوست دارند اطمینان داشته باشند که به آیین و سنت هایشان، حتی در شرایط متغیر، کاملا وفادار باقی می مانند و مراسم سال نو نمونه ای از همین فکر است. در بریتانیا (Britain) روز اول ژانویه را (اولین روز از اولین ماه در تقویم مسیحی) جشن می گیرند. مراسم جشن بریتانیایی ها سرشار از انرژی، شادی، ذوق و هیجان است و در عین حال از سنت های پر بارشان هم بهره برده است. شاید این بخشی از همان باور انگلیسی ها باشد که دوست دارند هر چیزی را با افکار مثبت و باور به لذت بردن از زمان حال، تلفیق کنند.   مراسم سال نو در بریتانیا (Britain) آماده سازی و برنامه ریزی جشن سال نو از مدت زیادی قبل از روز اصلی شروع می شود. طبق سنت، مراسم سال نو در بریتانیا (Britain) از شب سال نو یعنی شب 31 دسامبر سال قدیم، شروع می شود و تا غروب روز سال نو یعنی روز اول ژانویه ادامه دارد. یکی از رسم هایی که در جشن های امروزی آن ها خیلی مهم است، رسم آتش بازی است که حتی در سال های اخیر گسترده تر هم شده است.   به محض به صدا در آمدن زنگ های کلیسا در ساعت 12 نیمه شب، آتش بازی شروع می شود و مردم هم، چه در خانه، چه در خیابان یا مهمانی ها، یکدیگر را در آغوش می گیرند و برای هم آرزوی شادی در سال حدید می کنند. همچنین برای خانواده و دوستان نزدیک تر، هدیه، کارت تبریک، گل، کیک و شمع می فرستند.     در بخش ادینبورگ (Edinburgh)، اسکاتلند (Scotland) مهمانی خیلی بزرگی برپا می شود که از خیابان پرینس (Prince’s Street) شروع می شود و تا رویال مایل (Royal Mile) ادامه پیدا می کند و در پایان به قلعه ادینبورگ (Edinburgh Castle) می رسد. البته در این جشن همه افراد اجازه شرکت کردن ندارند. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] حتما بخوانید: فلسفه و آیین کریسمس (Christmas) | میلاد مسیح [/yt_blockquote]    مراسم سال نو در انگلستان (England) در انگلستان (England) رسم است که در لحظه ای که زنگ های کلیسا در ساعت 12 شب به صدا در می آیند، هر خانواده در پشتی خانه خود را باز می کند. به این شکل آن ها با سال قدیم خداحافظی می کنند. بعد از آن جوانی با موهای تیره که ترجیحا زیبا هم هست، از در اصلی خانه با سبدی از نمک، شمع و نان، وارد می شود. این سنت قدیمی به باور انگلیسی ها باعث خوش شانسی در سال جدید می شود: ” نان نمادی از فراوانی غذا، نمک نمادی از فراوانی پول و شمع برای گرمای بیشتر در سال نو.” در کنار این ها هر کس باید همراه خود یک غریبه بیاورد. البته بهتر است این غریبه با موهای بلوند یا قرمز نباشد، چون معتقدند باعث بد شانسی می شود. این رسم علاوه بر اینکه در انگلستان (England) اجرا می شود، در اسکاتلند (Scotland) هم جدی گرفته می شود.   مراسم سال نو در اسکاتلند (Scotland) و ولز (Wales) در اسکاتلند (Scotland)، به سال نو “هاگمنی (Hogmanay)” می گویند. این کلمه از نام نوعی کیک بلوط گرفته شده است، که در شب سال نو بین بچه های کوچک پخش می کنند. در ولز (Wales) به شب سال نو “نوس گالان (Nos Galan)” و به روز اول سال جدید “دید کالان (Dydd Calan)” می گویند. روز اول سال نو، بچه ها صبح اول وقت از خواب بیدار می شوند و در حالی که آواز های مخصوص سال نو را می خوانند به سراغ همسایه ها می روند. همسایه ها هم از روی لطف و محبت به آنها سکه، کوکی، “مینس پای (mince pie)”، سیب و خوراکی های دیگر می دهند، این برنامه تا ظهر طول می کشد.   جشن ها و مراسم سال نو اتریشی (Austrian) برای اتریشی ها (Austrian) جشن سال نو، روز اول ژانویه است. از سال 1691 که پاپ اینوسنت دوازدهم (Pope Innocent XII) رسما روز اول ژانویه را به عنوان روز اول سال اعلام کرد، اتریشی ها (Austrian) هر سال در این روز، جشن سال نو را با شور و اشتیاق برپا می کنند. در اتریش (Austria) گاهی این روز را با نام “سیلوسترابند (Silvesterabend)” هم می شناسند که اشاره ای است به قدیس معروفی به نام “سنت سیلوستر (Saint Sylvester)”.   مراسم سال نو در اتریش (Austria) با استایل خاص و متفاوتی انجام می شود، به طوری که به ندرت در نقاط دیگر، مشابه آن را می توان پیدا کرد. سنت های مراسم سال نو اتریشی ها (Austrian) شامل آماده کردن تنگی از نوشیدنی قرمز است که با شکر و دارچین مخلوط می کنند و به “سنت سیلوستر (Saint Sylvester)” تقدیم می کنند. از دیگر آیین های اتریشی ها (Austrian) می توان به مراسم آتش بازی اشاره کرد

روستا های با اصالت و قدیمی ایران اغلب حرف های زیادی برای گفتن دارند. از آداب و رسوم خاص گرفته تا ویژگی جغرافیایی که برای گردشگران و ماجراجویان جالب بوده و از گوشه و کنار دنیا آنها را به این روستاها می کشاند. با مپگرد همراه باشید تا با روستاهای شگفت انگیز ایران آشنا شوید.   روستایی که مردم آن 6 ماه از سال با دنیا ارتباط  ندارند روستای سرآقا سید، استان چهار محال و بختیاری خانه های این روستا با معماری زیبا و پلکانی بر روی دامنه کوه، از خشت و گل ساخته شده و فضایی ساده و صمیمی دارد. معماری روستای سرآقا سید به شکلی است که حیاط هر خانه، پشت بام خانه زیرین است و به صورت زنجیروار به هم متصل هستند. روستا کاملا قدیمی و سنتی است و مردم آن بخصوص زنان و دختران هنوز از پوشاک کاملا محلی استفاده می کنند و هنوز هیزم و چاله های آتش، گرما بخش خانه‌ و وسیله پخت و پز غذای خانواده است. راه های دسترسی روستای سرآقا سید با بارش اولین برف زمستانی قطع شده و مردمی که در این روستا ماندگار شده اند، حداقل 6 ماه از سال را در پشت برف ها زندگی می کنند.   ونیز ایران روستای صراخیه، تالاب بین المللی شادگان در خوزستان کوچه ها و خانه های روستای صراخیه در میان آب هستند و به همین دلیل این روستا به ونیز ایران مشهور شده است. تالاب شادگان یک سیستم زیست محیطی بزرگ است که از تالاب های شیرین و شور تشکیل شده است. مردم روستای صراخیه برای تامین معاش خود وابسته به تالاب شادگان هستند و ساکنان روستا با مصالحی مثل خشت و گل و نی که در تالاب فراوان است، خانه‌های خود را می‌سازند. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: عجایب و شگفتی های ایران را ببینید [/yt_blockquote]   روستایی که زنان در آن حاکم می شوند روستای آب اسک، لاریجان، مازندران در روستای آب اسک لاریجان، هر سال، یک روز جمعه در اردیبهشت ماه، مراسم جالب “زن شاهی” یا “ورف چال” برگزار می شود. در این روز زنان روستا صبح زود اسپند دودکنان مردان را از روستا بیرون می کنند وز هیچ مردی از 5 ساله تا 50 ساله نباید در روستا بماند. زنان هم که از رفتن همه مردها مطمئن شده اند برای پادشاهی یک روزه خود را آماده می‌کنند.   در خانه های روستا قرار است یک نفر از زنان ملکه شود، یکی وزیر، عروس و نگهبان و حاکم هم در روستا لازم است. عیادت از بیماران و تبریک گفتن به دخترهای نو عروس و حل مشکلات زنان روستا، داستان یک روز حکومت زنان روستای آب اسک است. از آن طرف مردان روستا هم بخش دیگری از این مراسم را با نام “ورف چال” برگزار می کنند. مردان روستا یخ کوه ها را می‌شکنند و در چاله هایی که خودشان کنده اند، می‌ریزند و روی چاله را می‌پوشانند تا فصل تابستان که دام های خود را برای چرا به این منطقه می‌ آورند، مقداری از این برف را آب کرده و برای دام هایشان استفاده کنند.   روستای لی لی پوت ها روستای ماخونیک، بیرجند، خراسان جنوبی ماخونیک به سرزمین لی لی پوت های ایران شهرت دارد. سبک زندگی مردم روستا، معماری خانه ها، آداب و رسوم و باورهای عجیب و انزوای چند صد ساله روستای ماخونیک، آن را به یکی از هفت روستای شگفت انگیز جهان تبدیل کرده است. مردم این روستا قدی متوسط رو به بالا دارند، ولی دلیلی که روستای ماخونیک را به لی لی پوت ایران معروف کرده است بافت مسکونی روستا است که به طور فشرده‌ و در گودی زمین قرار دارد، کف خانه حدود 1 متر از سطح زمین پایین تر است و یک در چوبی کوتاه دارد تا جایی که برای رفتن به خانه باید خم شد و داخل شد. آداب و رسوم مردم روستای ماخونیک از نحوه قضاوت تا شیوه کشاورزی و نحوه تقسیم ارث و حتی بازی هایشان همگی از گذشته های دور بدون تغییر مانده است.   روستای رومانوها روستای زرگر، طالقان روستای زرگر در 17 کیلومتری شهر آبیک است، مردم این روستا زبان شان فارسی و ترکی و رومانو است. آنها آریایی هستند اما به اروپایی ها هم شباهت ظاهری دارند. به روستای زرگر، روستای رومانو هم می گویند. مردم این روستا خودشان هم نمی دانند از کجا آمده اند و چه شد که زبان شان زرگری شد. الان مردم این روستا به رومانو حرف می زنند و به لاتین می نویسند. نام بیشتر خانواده های این روستا زرگر یا  احمدی است. بسیار صمیمی و مهمان نواز هستند، البته باید گفت پراکندگی قوم زرگر در ایران زیاد است و غیر از قزوین در قوچان، خوی و شهریار هم زندگی می کنند. جالب است بدانید 18000 رومانو در اروپا وجود دارد که هر ساله در ترکیه (Turkey) گردهمایی برگزار می کنند و تمام رومانو های جهان سعی می کنند خود را به این مراسم برسانند و زبان شان را حفظ کنند.   روستای نابینایان روستای چهاربرج، اسفراین، خراسان شمالی این روستای 2500 نفری، 32 نابینا دارد که با توجه به تعداد کل جمعیت، این عدد زیاد است. علاوه بر آن، روستای چهار برج، 23 معلول جسمی و حرکتی، 20 معلول ذهنی، 5 ناشنوا هم دارد. تحقیقات زیاد محققان ایرانی و ژاپنی برای یافتن دلیل نابینایی مردم چهار برج، علت نابینایی اهالی روستا را مشکل ژنتیکی اعلام کردند. مستند تلخ “فقط کمی نور” ساخته حامد نوبری درباره مردم نابینای روستای چهار برج است که در حدود 300 سال است به دلایل نامعلوم، بعضی كودكان آن نابینا به دنیا می آیند. اما یکی از اهالی قدیمی روستا، آلودگی خاک و آب را علت این بیماری می داند و می گوید: ” افرادی در روستا وجود دارند که هیچ نسبتی با هم ندارند اما فرزندان شان نابینا به دنیا آمده اند و علاوه بر این در این روستا بعضی حیوانات هم نابینا متولد شده اند.    روستای دوقلوها روستای شهرآباد، ابرکوه روستای شهرآباد به روستای دوقلو‌ها معروف است، حدود 240 نفر جمعیت دارد که 40 نفر از آنها دوقلو هستند. دو قلوهای این روستا بیشتر دو قلوهای همسان هستند، البته حدود نیمی از ازدواج های روستای شهرآباد فامیلی است و این یکی

مسجد جامع مظفری کرمان در کنار میدان مشتاقیه (یا به قول کرمانی ها میدان مشتاق) بین بازار گنجعلی خان و خیابان شریعتی قرار دارد. این مسجد 4 ایوانی است که در دوران حکومت امیر مبارزالدین محمد مظفر ساخته شده است. در کتیبه سر در اصلی مسجد جامع کرمان، تاریخ ساخت آن به سال 750 قمری ذکر شده است و در سال های بعد، در دوران صفویه و زندیه  الحاقات و تعمیراتی در آن صورت گرفته است. مسجد جامع مظفری کرمان در میدان مشتاقیه   دلیل ساخته شدن مسجد جامع کرمان محمد مظفر در نبردی سخت با قوم اوغان و جرمان (اقوامی مهاجم که از هزاره های افغانستان بودند و در قسمت های کرمان و یزد و اصفهان و فارس تاخت و تاز می کردند) نذر می کند که بعد از پیروزی بر آنها مسجدی بسازد و بر این اساس بعد از پیروزی، به محض ورود به کرمان در محله دروازه زرندیه که در آن زمان بیرون شهر کرمان بود مسجدی ساخت. کم کم شهر گسترش یافت و این مسجد در بافت شهر قرار گرفت.   هزینه ساخت مسجد جامع کرمان هزینه ساخت مسجد جامع مظفری از برداشت مزارع و باغات محمود مظفر در میبد تامین می شد. او بعد از پایان ساخت این مسجد، مولانا عفیف الدین را از یزد برای اقامه نماز به این مسجد دعوت می کند.   ساختار و معماری مسجد جامع کرمان مسجد جامع کرمان (مسجد جامع مظفری) سه در شمالی، شرقی و غربی دارد که ارزشمندترین قسمت بنای مسجد جامع کرمان، در، محراب و سردر شرقی مسجد با بناهای کاشی کاری معرق تزئین شده است.     پروفسور پوب هم در کتاب “معماری ایران” این کاشی کاری ها را توصیف کرده که در نوع خود بی نظیر و از مفاخر معماری اسلامی است و همینطور سردر بزرگ و بلند مسجد جامع کرمان با کاشی کاری جالبش به مسجد جامع یزد شباهت زیادی دارد. سردر شرقی آن در حمله آقا محمدخان قاجار به کرمان توسط شلیک توپ صدمه دیده بود که بعدها مرمت و بازسازی شده است. مسجد جامع یزد در پشت محراب ضلع غربی، قبر شاعر معروف اهل بیت بمانعلی راجی کرمانی قرار دارد که دیوان ارزشمند “حمله حیدری” از سروده های اوست. کاشی کاری های مسجد جامع مظفری کرمان کاشی کاری های مسجد جامع کرمان   تعمیرات و الحاقات مسجد جامع کرمان از جمله تعمیرات و الحاقات در مسجد جامع مظفری کرمان می توان به سر در جنوب غربی مسجد اشاره کرد که مربوط به دوره صفوی است و همینطور مرمت مناره و گلدسته آن که در زمان کریمخان اتفاق افتاده است. همینطور بنای قسمت غربی مسجد که مربوط به دوره مظفریان بوده و در زمان شاه عباس دوم تعمیر و الحاقاتی در آن انجام شده است.   در سالهای اخیر تعمیرات غیر اصولی در آن انجام گرفته مثل نصب پنجره های فولادی که سال ساخت 1366 شمسی بر آنها حک شده و  هیچ سنخیتی با آن فضا نداشته و اصلا در آن زمان فولادی وجود نداشته است، آن هم در کنار درهای چوبی مسجد.   {mymaplocation id=57 width=100% height=400px zoom=15 type=google }

مردم به دلایل زیادی به کوالالامپور (Kuala Lumpur)، پایتخت و بزرگترین شهر کشور مالزی (Malaysia) سفر می کنند. بازدید از این شهر بسیار زیبا فرصت آشنایی با فرهنگی متفاوت، غذاهای محلی، مراکز خرید متنوع و معماری ویژه شهر، که آمیزه ای از معماری غربی و شرقی است، در اختیار مسافران قرار می دهد. در فهرستی که CNN منتشر کرده، کوالالامپور (Kuala Lumpur) به عنوان یکی از چهار شهر برتر جهان در زمینه خرید معرفی شده است. با توجه به آب و هوای استوایی کشور مالزی، تقریبا هر زمانی از سال برای سفر به کوالالامپور خوب است. با مپگرد همراه باشید تا با بعضی از جاذبه های گردشگری کوالالامپور آشنا شوید. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] حتما بخوانید: 10 مقصد برتر مالزی [/yt_blockquote]   ایستگاه راه آهن کوالالامپور (Kuala Lumpur Railway Station) ایستگاه راه آهن کوالالامپور دارای ساختمانی با معماری استعماری است که ترکیبی از معماری شرقی و غربی و همچنین معماری ساکنان شمالی آفریقا و هندوستان بهره برده است. بازدیدکنندگان همواره از بازدید این ساختمان فوق العاده جالب توجه و زیبا لذت می برند و آن را بنای منحصر به فرد و خیره کننده ای توصیف می کنند. ایستگاه راه آهن کوالالامپور در سال 1910 و با هزینه 23 هزار دلار ساخته شد، مسافران از این ایستگاه راه آهن تا سال 2001 که با ایستگاه مدرن تری جایگزین شد، برای مسافرت به مقصدهایی مثل سنگاپور (Singapore) و دیگر کشورهای آسیای شرقی استفاده می کردند. بعد از این با وجودی که قطارهای مسافربری بین شهری به ایستگاه سنترال (Sentral Station) منتقل شدند، بازهم از این ایستگاه، برای بعضی سفرهای درون شهری استفاده می شد. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] حتما بخوانید: راهنمای کامل سفر به مالزی [/yt_blockquote]   معبد تین هو (Thean Hou Temple) گردشگرانی که از معبد تین هو (Thean Hou Temple) بازدید می کنند، قطعا با دیدن آن، متوجه شباهت زیادی بین آن و معبدهای چینی می شوند. چرا که معبد تین هو (Thean Hou Temple)، یکی از بزرگترین معابد چینی در جنوب شرقی آسیا محسوب می شود. این معبد که در سال 1989 توسط انجمنی چینی در مالزی بازگشایی شده، نمونه ای از معماری خیر کننده چینی است. این معبد بسیار زیبا، به افتخار تین الهه دریا برپا شده است. معبد تین هو، با وجود داشتن نمای تماشایی از شهر کوالالامپور، مکانی محبوب برای گرفتن عکس های عروسی است. این معبد حتی یک دفتر ثبت ازدواج دارد که سالانه بیش از 5000 زوج در آن ازدواج می کنند. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: راهنمای بازدید از معبد تین هو (Thean Hou Temple) [/yt_blockquote]   مرکز خرید برجایا تایمز اسکوئر (Berjaya Times Square) برجایا تایمز اسکوئر، مجتمعی بسیار بزرگ شامل یک مرکز خرید و دو هتل پنج ستاره است. برجایا تایمز اسکوئر (Berjaya Times Square) با زیر بنای 700 هزار متر مربع، در حال حاضر پنجمین ساختمان بزرگ جهان محسوب می شود. مرکز خرید این مجتمع دارای بیش از 1000 فروشگاه خرده فروشی، 65 فروشگاه مواد غذایی و مکان های تفریحی مثل، بزرگترین پارک سرپوشیده آسیا و سالن نمایش دو بعدی و سه بعدی IMAX است که در طبقه دهم ساختمان واقع شده است. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: معرفی هتل و مرکز خرید برجایا تایمز اسکوئر (Berjaya Times Square) [/yt_blockquote]   موزه هنرهای اسلامی مالزی (Islamic Arts Museum Malaysia) موزه هنرهای اسلامی مالزی، بزرگترین موزه جنوب شرق آسیا محسوب می شود. این موزه در سال  1998بازگشایی شده و بیش از 7000 اثر از جواهرات ارزشمند و یک ماکت از مسجد مکه در آن نگهداری می شود. این موزه علاوه بر آثار باستانی و تاریخی شرق میانه و مالزی، دارای آثاری از چین و هندوستان هم هست. موزه هنرهای اسلامی مالزی، 12 گالری دارد، این گالری ها به جای به نمایش گذاشتن آثار با توجه به دسته بندی جغرافیایی، به لحاظ نوع آثار تقسیم بندی شده اند. در این موزه همچنین یک رستوران با غذاهای خاورمیانه های وجود دارد. این موزه در نزدیکی باغهای دریاچه (Lake Gardens) واقع شده است، علاوه بر این، موزه فاصله چندانی با مسجد ندارد. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: راهنمای بازدید از موزه هنرهای اسلامی مالزی و ماکت مکه [/yt_blockquote]   [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: با موزه های جهان بیشتر آشنا شوید [/yt_blockquote]   برج مناره کوالالامپور (Menara KL Tower) برج مناره با 335 متر بلندی هفتمین برج بلند مخابراتی جهان است که با دو هدف ساخته شده است. یکی برج مخابراتی و بعد به عنوان یک جاذبه توریستی که دارای رستوران و همچنین مکانی برای تماشای جاذبه های شهر کوالالامپور با نمایی پانوراما است. همچنین گردشگران می توانند، در مسابقه ای که سالانه برای طی کردن پله های برج مناره (Menara KL Tower) برگزار می شود، شرکت کنند. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: راهنمای بازدید از برج مناره کوالالامپور (Menara KL Tower) | هفتمین برج بلند مخابراتی جهان [/yt_blockquote]   [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: با برج ها و ساختمانهای معروف جهان بیشتر آشنا شوید [/yt_blockquote]   باغ و پارک پرندگان کوالالامپور (Bird Park) پارک پرندگان کوالالامپور در باغ های دریاچه واقع شده و یکی مکان های گردشگری اکوتوریسم (طبیعت گردی) مالزی محسوب می شود که خانه 3000 پرنده متعلق به 200 گونه مختلف است. پارک پرندگان کوالالامپور (Bird Park) به چهار بخش تقسیم شده است، سه بخش از این چهار بخش پرواز آزاد نام دارند، چرا که پرندگان این بخش ها امکان پرواز در محیط شبه بومی، زیستگاه طبیعی را دارند. گفته می شود، پارک پرندگان کوالالامپور، بزرگترین پارک پرواز آزاد جهان است. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: راهنمای بازدید از باغ و پارک پرندگان کوالالامپور (Bird Park) [/yt_blockquote]   [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: با پارک های ملی جهان آشنا شوید [/yt_blockquote]   بوکیت بینتانگ (Bukit Bintang) بوکیت بینتانگ (Bukit Bintang) یکی از محبوب ترین جاذبه های توریستی کوالالامپور است، شاید به این دلیل که گردشگران به خرید علاقه خاصی دارند و مراکز خرید و تفریحی شهر کوالالامپور در بوکیت بینتانگ (Bukit Bintang) قرار گرفته اند. در بوکیت بینتانگ (Bukit Bintang)، کالاهای مختلفی با تمام محدوده های قیمتی در مراکز خرید مختلف عرضه می شود و مکان های زیادی برای خوردن

در شهر ورونا (Verona) در شمال ایتالیا (Italy) خانه‌ای وجود دارد به نام “خانه عشق” که در سال 1905 از خانواده دالکاپلو (Dal Cappello) خریداری شده است. خانه ژولیت (Juliet’s House) یکی از جاذبه های اصلی شهر ورونا (Verona) و از معروفترین دیدنی های ایتالیا است که در حیاط آن معروف ترین بالکن جهان قرار دارد که در سال 1936 به آن افزوده شده است. [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: معروفترین دیدنی های ایتالیا را بشناسید [/yt_blockquote]     خانه ژولیت (Juliet’s House) سالانه نزدیک به دو میلیون نفر بازدید کننده دارد که آنها را از طریق یک دالان به داخل حیاط اصلی می کشاند تا آنها را به تحسین عشق و عکس گرفتن در این بالکن معروف که در واقع فقط یک اختراع است، دعوت کند. داستان عشق رومئو (Romeo) و ژولیت (Juliet) در فرهنگ غرب را می توان با داستان عشق لیلی و مجنون و شیرین و فرهاد برابر دانست. ورودی خانه ژولیت (Juliet’s House) دالان ورودی خانه ژولیت (Juliet’s House)   داستان عشق رومئو (Romeo) و ژولیت (Juliet) رومئو و ژولیت، داستان دو نوجوان عاشق است که به خاطر دشمنی بین خانواده‌هایشان، نتوانستند به هم برسند و تبعید شدن رومئو از شهر، کار را پیچیده‌تر هم کرده بود. ژولیت نقشه‌ای می‌کشد و دارویی می‌خورد که به مدت چند روز، به خواب برود تا خانواده‌اش فکر کنند که مرده است. او با این نقشه می‌خواست با رومئو فرار کند. اما نامه‌ای که برای رومئو در این رابطه نوشته بود، به دستش نمی‌رسد و وقتی به رومئو خبر می‌رسد که ژولیت مرده است، خود را با زهر می‌کشد. این تراژدی در سال ۱۵۹۷ توسط ویلیام شکسپیر (William shakespeare)، نویسنده مشهور انگلیسی منتشر شد. این داستان قبلا به صورت ‌شعر با نام “تاریخ باستانی رومئو و ژولیت” توسط ارتور بروک (Arthur Brooke) در سال ۱۵۶۲ و در سال ۱۵۹۱ توسط ویلیام پینتر (William Painter) نوشته ‌شد و شکسپیر از هر دو اثر در نمایشنامه خود استفاده کرده‌ است.   از افسانه تا واقعیت خانه ژولیت (Juliet’s House)… در مورد خانه ژولیت (Juliet’s House) باید گفت که شکسپیر (shakespeare) هیچوقت به ورونا (verona) سفر نکرده است، اما شهرت جهانی اثر او باعث شد تا شهرداری ورونا (Verona) خانه خانواده دال کاپلو (Dal cappello) را به‌ خاطر شباهت نام آن‌ها با خانواده کاپولتی (Capuleti)، در سال ۱۹۰۵ میلادی خریداری کند و با این کار این جاذبه گردشگری متولد شود! اگرچه شهر ورونا (Verona) عشاق زیادی را در تاریخ خود دیده است، اما از لحاظ تاریخی، دشمنی دو خانواده “مونتگو” و پسر آن‌ها رومئو با خانواده “کاپولتی” و دختر آن‌ها ژولیت،در این شهر به اثبات نرسیده است.   در نسخه اصلی نمایشنامه شکسپیر (Shakespeare) صحنه “ژولیت بر روی بالکن” وجود ندارد و او در کنار یک پنجره ایستاده است. صحنه بالکن در ویراستاری‌های بعدی، در قرن ۱۸ به نمایشنامه افزوده شده است. “بالکن” دست‌آورد آرشیتکت‌های شهر ونیز (Venice) بود که بعدها به مرور زمان به منازل شهر ورونا (Verona) افزوده شد. حتی در ابتدا “بالکن” با استقبال اهالی ورونا (Verona) هم روبرو نشد، چون فضای رو به بیرون و شکستن حریم خصوصی و در معرض دید قرار داشتن برایشان ناخوشایند بود ولی بعدها بالکن به خانه ژولیت و نمایشنامه شکسپیر هم راه پیدا کرد. بالکن معروف خانه ژولیت (Juliet’s House)    مشخصات خانه ژولیت (Juliet’s House) قسمت بیرونی خانه ژولیت (Juliet’s House) برای ورود به “خانه عشق” باید از دالانی عبور کرد که بر روی دیوار آن چند ده هزار دست نوشته و گرافیتی عشاق، دیگر جایی برای ابراز عشق بازیدکنندگان جدید باقی نگذاشته‌اند. بر مبنای همین نامه‌های عشاق هم هست که فیلم عاشقانه “نامه به ژولیت (Letters to Juliet)” ساخته شده است.   همه خواهش‌ها و تذکرهای شهرداری ورونا (Verona) برای عدم نوشتن یادگاری بر در و دیوار خانه ژولیت (Juliet’s House) بی تاثیر بوده است اما تصمیم گرفته شد راه ورود به حیاط “خانه ژولیت” تغییر داده شود و مبلغ ۲ یورو و ۵۰ سنت هم فقط برای دیدن حیاط خانه دریافت شود واز سال 2012,  برای کسانی که به آدامس چسباندن و گرافیتی نوشتن ادامه دهند جریمه 500 یورویی وجود دارد.     حیاط پشتی خانه ژولیت (Juliet’s House) وارد حیاط خانه ژولیت که می‌شوید غیر از یک مغازه فروش اجناس یادگاری، یک در نرده‌ای که برآن هزاران قفل نصب شده و هر ازگاهی پاکسازی می شود و مجسمه ژولیت چیز دیگری وجود ندارد و فقط می‌توان به بالا نگاه کرد بالکن کوچکی را دید که گفته می‌شود ژولیت بر روی آن می‌ایستاده و با رومئو راز و نیاز می‌کرده است.   باور عامیانه ای می گوید که دست زدن به قسمت راست بالاتنه مجسمه برنزی ژولیت برای کسانی که در حال تلاش برای پیدا کردن عشق واقعی هستند، خوش شانسی می آورد.   یک فروشگاه سوغاتی کوچک هم در داخل حیاط قرار دارد که گردشگران می توانند قفل عشقی خریده و به در آهنینی که به این منظور در حیاط گذاشته شده وصل کنند. هر چند دیگر پیدا کردن جای خالی بسیار سخت شده است ولی “قفل بستن”  در همه جای جهان نماد عشق ابدی است.     داخل ساختمان خانه ژولیت (Juliet’s House) داخل خانه ژولیت (Juliet’s House) کاملا دوست داشتنی و هنری، به سبک رنسانس با دیوارهای نقاشی شده رنگارنگ و پنجره های قوسی شکل بازسازی شده است، حتی سقف آن هم خیلی زیبا تزئین شده است. عمارت دو طبقه دارد که شامل بخش های زیر است.   موزه نقاشی در خانه ژولیت در گوشه و کنار این عمارت می توان آثار نقاشی های نفیسی از هنرمندانی مثل امانوول آنتنیو سیکوگنا (Emmanuele Antonio Cicogna) مربوط به قرن شانزدهم تا هفدهم میلادی را مشاهده کرد.     موزه رومئو (Romeo) و ژولیت (Juliet) در داخل عمارت یک تخت هم قرار دارد که در یک صحنه فیلم “رومئو و ژولیت (1968)” اثر فرانکو زفیرلی (Franco Zeffirelli) مورد استفاده قرار گرفته است.   لباس های شخصیت رومئو و ژولیت استفاده شده در این فیلم هم در این مکان، برای نمایش عموم نگهداری می شود.     موزه تمبر و عکس جووانی رانا (Giovanni Rana) در سال 2005 مجموعه نفیس حکاکی شده ای از داستان عشق غم انگیز رومئو و ژولیت توسط جیووانی رعنا (Giovanni Rana) آشپز مطرح ایتالیایی به این موزه اهدا شده است.     موزه

قدم زدن در باغ هایی به شکل مارپیچ (Maze)، فرصتی است که برای هر کسی در زندگی پیش نمی آید. این باغ ها، مرموز، مهیج، زیبا و پر از مسیرهای درست و غلط هستند. مارپیچ ها هر جا که باشند، توجه را به خود جلب می کنند و بخش جدایی ناپذیر باغ ها و قصرهای مجلل هستند. با مپگرد همراه باشید تا با مارپیچ شگفت انگیز لانگلیت (Longleat Hedge Maze) آشنا شوید.  [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: واقعیت هایی درباره مکان های معروف که از آنها انتظار دیگری داریم! [/yt_blockquote]   مارپیچ لانگلیت (Longleat Hedge Maze) کجاست و طول آن چقدر است؟   مارپیچ شگفت انگیز لانگلیت دارای طبیعتی زیبا و 2.5 کیلومتر مسیر پر پیچ و خم است که به سختی می توان مسیر خروج را در آن پیدا کرد. مارپیچ لانگلیت (Longleat Hedge Maze) در یک باغ ویلایی نزدیک دهکده هورنینگ شام (Horningsham) در انگلیس (England) قرار دارد. این مارپیچ در سال 1975 ساخته شده و شامل 16000 قطعه پرچین پر پیچ و خم است.     راه خروج از مارپیچ لانگلیت چیه؟   مارپیچ های لانگلیت حدود 2.5 متر ارتفاع دارند که 6 پل سنگی و یک برج دیده بانی مرکزی را در برگرفته اند. مهم ترین نکته برای پیدا کردن راه خروج در لانگلیت، این است که به جای عبور از مارپیچ های کناری باید به سمت مرکز پیش رفت. هرس کردن بیش از 16000 قطعه پرچین در مارپیچ لانگلیت، کاری پر زحمت است که با یک گروه 5 نفره حدود یک ماه طول می کشد.   اخیرا باغبان ها هنگام کار یک روش جدید برای خروج از مارپیچ ها پیدا کرده اند. راه حل آن ها، پوشیدن چوب هایی بلند است که به آن ها کمک می کند در ارتفاعی بالاتر از درخت ها قرار بگیرند و راهشان را به راحتی پیدا کنند. مارپیچ لانگلیت (Longleat Hedge Maze) سال ها برای بازدیدکنندگانش چالشی سخت بود اما اخیرا آنها به راحتی از گوشی های هوشمند و برنامه  “Google Earth” برای پیدا کردن راه خروج استفاده می کنند. البته علاوه بر مارپیچ، شما می توانید در این باغ مارپیچی، یک پارک بزرگ سیاحتی را هم ببینید و کشف کنید.   [yt_blockquote yt_title=”” align=”left” width=”100″ color=”#f55d21″ border=”#f55d21″ ] مطلب پیشنهادی: عکس های بیشتری از سفر دیگران ببینید [/yt_blockquote]